
Αλέξανδρος Παρχαρίδης
Αλέξανδρος Παρχαρίδης
Ο Αλέξανδρος «Αλέξης» Παρχαρίδης γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1971 στην Κοζάνη και αποτελεί μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες φωνές της σύγχρονης ποντιακής μουσικής σκηνής. Η καταγωγή του από τα χωριά Πρωτοχώρι και Αλωνάκια Κοζάνης, καθώς και η απώτερη ρίζα του από το Καπίκιοϊ της Ματσούκας του Πόντου, διαμόρφωσαν από νωρίς το πολιτισμικό και γλωσσικό του περιβάλλον. Οι γονείς του, Αναστάσιος και Σοφία (το γένος Αντωνιάδη), ποντιακής καταγωγής αμφότεροι, υπήρξαν οι πρώτοι φορείς μετάδοσης της μουσικής και πολιτισμικής παράδοσης του Πόντου. Η καθημερινή χρήση της ποντιακής διαλέκτου στο οικογενειακό περιβάλλον συνέβαλε καθοριστικά στην άρτια γνώση της.
Μεγαλώνοντας στην Κοζάνη, ήρθε σε άμεση επαφή με ανθρώπους της πρώτης γενιάς προσφύγων, μέσα από τα καφενεία και τις κοινωνικές συναθροίσεις των χωριών, αποκτώντας βιωματική σχέση με το τραγούδι, τη γλώσσα και το ήθος της ποντιακής παράδοσης.
Η πρώτη του επαφή με τη μουσική ξεκίνησε με το αρμόνιο, πριν στραφεί στη λύρα, επηρεασμένος τόσο από τον αδελφό του όσο και από τον ξάδελφό του Γιώργο Σοφιανίδη. Μαζί άρχισαν να συμμετέχουν στα μουχαπέτια (συνεστιάσεις μετά μουσικής) της ευρύτερης περιοχής, αποκτώντας ουσιαστική επαφή με τον συλλογικό χαρακτήρα της ποντιακής μουσικής πράξης. Παράλληλα, ασχολήθηκε ενεργά με τον ποντιακό χορό και υπήρξε το πρώτο μέλος του Χορευτικού της Ευξείνου Λέσχης Κοζάνης. Μέχρι σήμερα αναγνωρίζεται και ως ιδιαίτερα ικανός χορευτής.
Το 1989 εισήχθη στη Σχολή Αυτοματισμών των ΤΕΙ Θεσσαλονίκης. Την ίδια περίοδο, ύστερα από παρότρυνση του αείμνηστου Χρύσανθου Θεοδωρίδη, ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία στο ποντιακό τραγούδι. Τα χρόνια των σπουδών του στη Θεσσαλονίκη αποδείχθηκαν καθοριστικά για τη μετέπειτα διαδρομή του.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου διετέλεσε Πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Φοιτητών και Σπουδαστών Θεσσαλονίκης. Το 1991 κυκλοφόρησε την πρώτη του δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Καπίκιοϊ», με λυράρη τον θείο του Κώστα Σιαμίδη, σε συμπαραγωγή του Κέντρου Έρευνας Παραδοσιακής Μουσικής ΣΟΛ και του Σ.Π.Φ.Σ. Θεσσαλονίκης. Ακολούθησε πολυετής παρουσία σε σημαντικούς χώρους ποντιακής διασκέδασης στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.
Μέχρι σήμερα έχει ηχογραφήσει εννέα προσωπικούς δίσκους με παραδοσιακά τραγούδια του Πόντου. Είναι ο ίδιος συνθέτης και στιχουργός, ενώ έχει συμμετάσχει σε πλήθος άλλων δισκογραφικών παραγωγών, με έργα του να ερμηνεύονται από καταξιωμένους Πόντιους τραγουδιστές. Ιδιαίτερα αναγνωρίζεται για την απόδοσή του στους μακρόσυρτους ποντιακούς σκοπούς (μακρύν καϊτέ).
Το 1998 έκανε τα πρώτα του βήματα στον χώρο του έντεχνου ελληνικού τραγουδιού, συμμετέχοντας στον δίσκο «Υάκινθος» του Μάνου Αχαλινοτόπουλου, συνεργασία που προέκυψε μέσω του μουσικολόγου Ηλία Παπαδόπουλου. Έκτοτε εμφανίστηκε σε συναυλίες και μουσικές σκηνές της Αθήνας, πλάι σε σημαντικούς ερμηνευτές της ελληνικής μουσικής σκηνής.
Ακολούθησαν συμμετοχές σε ελληνικές και διεθνείς διοργανώσεις σε Ευρώπη, Αμερική και Αυστραλία. Το 2004 ερμήνευσε σε επανεκτέλεση το τραγούδι «Με τα μάτια κλειστά» στον δίσκο του Παναγιώτη Καλαντζόπουλου, ενώ το 2012 συμμετείχε με φωνητικά στο τραγούδι της Άλκηστης Πρωτοψάλτη «Πέντε χρόνια σε ερωτεύομαι», σε μουσική της Ευανθίας Ρεμπούτσικα.
Το 2013 συμμετείχε στη δισκογραφική παραγωγή «Αυτή η γη έχει φωνή» του Χρήστου Παπαδόπουλου, ερμηνεύοντας, μεταξύ άλλων, το ομώνυμο τραγούδι μαζί με τον Βασίλη Σκουλά. Η παραγωγή παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης.
Τα έτη 2016 και 2017 έλαβε μέρος στη διεθνή παραγωγή «Sacred Imaginations», σε συνεργασία με καλλιτέχνες από διαφορετικά μουσικά πεδία, με εμφανίσεις σε Αγγλία, Γαλλία και Γερμανία.
Συμμετείχε ως τραγουδιστής στην παράσταση «Δέηση Πόντου», αφιερωμένη στη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και τον Νίκο Καπετανίδη, η οποία παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη με τη συμμετοχή σημαντικών καλλιτεχνών από τον χώρο της μουσικής και του θεάτρου.
Παράλληλα, δραστηριοποιήθηκε στο θέατρο και την τηλεόραση, κυρίως μέσα από συνεργασίες με τον Δημήτρη Πιπερίδη. Συμμετείχε σε πλήθος θεατρικών παραστάσεων στην ποντιακή διάλεκτο και υπήρξε ο πρώτος που παρουσίασε stand-up κωμωδία στα ποντιακά με την παράσταση «Εύξεινος Γέλως».
Ο Αλέξανδρος Παρχαρίδης αυτοπροσδιορίζεται ως Πόντιος τραγουδιστής, θεωρώντας την ποντιακή μουσική κύριο άξονα της καλλιτεχνικής του ταυτότητας. Η επίσκεψή του στο Καπίκιοϊ του Πόντου, τόπο καταγωγής της οικογένειάς του, αποτέλεσε ιδιαίτερη στιγμή προσωπικής και ιστορικής αναφοράς.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 έως σήμερα, έχει συμβάλει ουσιαστικά στη διατήρηση και τη διάδοση της ποντιακής μουσικής, επηρεάζοντας νεότερους καλλιτέχνες τόσο στο ερμηνευτικό όσο και στο στιχουργικό πεδίο. Πατέρας δύο παιδιών, διατηρεί ενεργή σχέση με τη ζωντανή μετάδοση της παράδοσης μέσα στον οικογενειακό και κοινωνικό χώρο.
album
Albums/Singles (62)

Ηλιόβρεχ̌η 2026

Κρωμέτ’κα τραγωδίας 2025

Φά’ με, πουλί μ’ 2024

Καπετανίδη, αετέ 2022

Βιώματα 2022

Θάλασσας θα γομώνω 2021

Μανίζω, μουρδουλίζω 2021

Μη λησμονείς 2020

Μαντίλια 2020

Η χωρισίαν 2020

Κιμιγιάν 2020

Ο μονοκέφαλον αετόν 2019

Ύψωμαν 2019

Μακεδονία 2018

Αγγείου Μνήμες 2016

Ελαία ερίζωσεν 2015

Κοτζ̌ά-Αναστάσ’ 2015

Ξενιτεμέντσα Παναΐα 2014

Αυτή η γη έχει φωνή 2013

Άμον άγγελος 2011

Η καμπάνα του Πόντου 2011

Τη Καρσί’ τραγωδίας 2008

Ηλιοχάραμαν 2004

Έτον έναν νυχτοπούλ’ 2004

Καρδοπόνεμαν 2000

Ποντιακό αντάμωμα 2000

Καρδίας καμονάντας 1999

Το γεσιρόπον 1999

Καπίκιοϊ 1991
lyrics
Τραγούδια (249)
- Αγγείο μ’ - Κωφά ας έσαν τ’ ωτία μ’
- Αγγελόμορφον - Γιώργος & Λάζος Ιωαννίδης 2018
- Αηλί εμέν, νε μανίκα μ’ - Κιμιγιάν
- Αητέντς επαραπέτανεν - Ελαία ερίζωσεν
- Αΐκον θάμαν η εγάπ’ - Ξίφαρον
- Ακόμαν έτον μεσημέρτς - Η καμπάνα του Πόντου
- Ακρίτας - Ελαία ερίζωσεν
- Ακρίτας - Σκοποί και τραγούδια της προσφυγιάς
- Ακρίτες - Σύλλογος Ποντίων Ασπροπύργου «Ακρίτες»
- Άκ’σον την δι͜αρμενεία μ’ - Ύψωμαν
- Άμον παρχαρί’ τσ̌ιτσ̌ι͜άκ’ - Φεγγιτοβέρ’
- Άμον πουλίν - Ηλιοχάραμαν
- Αν αποθάνω - Του Ρθι͜άν τ’ ορμίν
- Αν αποθάνω - Ύψωμαν
- Ανάθεμα σε, νε σεβντά - Γιώργος & Λάζος Ιωαννίδης 2018
- Ανάστα - Ηλιόβρεχ̌η
- Αναστάσιμα - Σην πλατείαν χορεύ’νε
- Ανούνιχτα εκχ̌ύουσαν - Ηλιοχάραμαν
- Απ’ αδά σ’ εσέτερα - Καπίκιοϊ
- Απανωθύρ’ χαμέλυνον - Ηλιοχάραμαν
- Από Θεού ξαν έρχεψαν - Η καμπάνα του Πόντου
- Ας σ’ Οξ̌όχ φανερούται - Ας σην Τραπεζούνταν σην Θεσσαλονίκην
- Ας τσ̌ιτσ̌ακών’ και ας πλουμίζ’ - Σον όρκο σ’ πώς επίστεψα;
- Ασ’ έναν μαχαλάν είμες - Καπίκιοϊ
- Άστρον έσ’νε ολόλαμπρον - Ξίφαρον
- Ατό η εγκάλι͜α σ’ το στερνόν - Τραντάφυλλον όντες κρατώ
- Ατό το κεμεντζ̌όπο σου - Τη ψ̌ης ι-μ’ τοξαρέας
- Αυτή η γη έχει φωνή - Αυτή η γη έχει φωνή
- Αυτή η γη έχει φωνή - Ελαία ερίζωσεν
- Αχ! Καρδία μ’ - Σύλλογος Ποντίων Ασπροπύργου «Ακρίτες»
- Βιώματα 22 - Βιώματα
- Γαρασαρέτ’κον - Ιάσων | Σκοποί και τραγούδια από τη Μαύρη Θάλασσα
- Γετίμογλης - Καπίκιοϊ
- Για την Παναγιάν τη Λάλογλης - Δημοτικά άσματα του Πόντου
- Γιαρτίμ ’κ’ ευτάει με το ρακίν - Καρδόπο μ’ ατεβίρευτον
- Γιασεμί - Ιάσων | Σκοποί και τραγούδια από τη Μαύρη Θάλασσα
- Δι͜αρμενεία - Ανατολή χαράζει
- Δίγω σε τον Παράδεισο μ’ (Για τον Τρίτσο) - Ύψωμαν
- Διπάτ’ - Τραγούδια και σκοποί του Πόντου
- Δύο δεντρόπα ’φύτρωσαν - Κωφά ας έσαν τ’ ωτία μ’
- Εγάπ’ - Εγάπ’
- Εγάπη σ’ ετελέθεν - Ύψωμαν
- Εγομώθανε τ’ ομμάτι͜α μ’ - Ας σην Τραπεζούνταν σην Θεσσαλονίκην
- Εγώ κομμενοζώετος - Καρδίας καμονάντας
- Είσ’ η ακριβή μ’ - Ξενιτεμέντσα Παναΐα
- Εκάτσα κα’ και -ν- έγραψα - Όλια τα «αχ» τ’ εμέτερα, εγένταν τραγωδίας
- Έκαψες το καρδόπο μ’ - Φεγγιτοβέρ’
- Έλα, Γιάννε μ’, και μη πας - Τη Καρσί’ τραγωδίας
- Εμέν ας σου εγάπανες - Άμον ταραήλτς
- Έναν πουλίν, μαύρον πουλίν - Η καμπάνα του Πόντου
- Έπαρ’ το μαχ̌αίρ’ σα χ̌έρι͜α σ’ - Ύψωμαν
- Επέρεν στράταν κι έφυεν - Ηλιόβρεχ̌η
- Εποίκες με κι ενέσπαλα - Όλια τα «αχ» τ’ εμέτερα, εγένταν τραγωδίας
- Εποίκες ντο θ’ εποίν’νες με - Αγγείου Μνήμες
- Έρθαν πουλί μ’ να παίρ’νε με - Καπίκιοϊ
- Έρθες, έφυες, επήες - Έρθες, έφυες, επήες
- Ερώταναν κι ερήμαναν - Ύψωμαν
- Ερώτεσαν την κεμεντσ̌έν - Ηλιοχάραμαν
- Εσέναν τρώγ’νε τα ραχ̌ι͜ά κι εμέν τα θαλασσάκρι͜α - Όλια τα «αχ» τ’ εμέτερα, εγένταν τραγωδίας
- Εσύ τ’ εμόν το ακριβόν - Ηλιοχάραμαν
- Έταιρε - Τραγούδια και σκοποί του Πόντου
- Έταιρον κι η λυγερή - Ποντιακό προσκλητήριο | Τραγούδια και χοροί του Πόντου
- Έταιρον κι η λυγερή - Ακρίτας όντας έλαμνεν
- Ετσατσοφώτ’σεν - Το γεσιρόπον
- Ζίπα-ζιπ - Ζίπα-ζιπ
- Ζίπα-ζιπ η καρδία μ’ - Καρδίας καμονάντας
- Η θέσα - Τη καρδι͜άς ι-μ’ το φυλλάνοιγμαν
- Η καρδία μ’ άψιμον - Πρώτο φως
- Η κόρ’ εμελιτώθεν - Ηλιόβρεχ̌η
- Η παντέμορφος - Το γεσιρόπον
- Η Σάντα η περήφανος - Η καμπάνα του Πόντου
- Η σεβντά - Το γεσιρόπον
- Η σεβτά σ’ ’κι μετρίεται - Ποντιακό προσκλητήριο | Τραγούδια και χοροί του Πόντου
- Η σεβτά σ’ ’κι μετρίεται - Μελίρις
- Η φοτά σ’ τσ̌ακανίεται - 25 χρόνια Ασλανίδης - 30 χρόνια VASIPAP
- Η χαλαρδία ’γρίλεψεν ολόεν την Ματσούκαν - Η καμπάνα του Πόντου
- Ήλιε του Καρακαπανί’ - Αγγείου Μνήμες
- Ήλιος εβγαίντς όντες γελάς - Αγγείου Μνήμες
- Θα πίνω μαναχός απόψ’ - Θα πίνω μαναχός απόψ’
- Θάλασσα Καραντενίζ - Ας σην Τραπεζούνταν σην Θεσσαλονίκην
- Θάλασσας θα γομώνω - Θάλασσας θα γομώνω
- Θαρρείς αγγέλ’ παιδίν έν’ - Σην πλατείαν χορεύ’νε
- Θεού παρακαλίαν - Συνεχίζοντας την παράδοση
- Θήμιγμαν - Τραγούδια και σκοποί του Πόντου
- Κάθκα καρσ̌ί και τέρε με - Κιμιγιάν
- Και με τα τραγωδίας ι-μ’ - Ποντιακό αντάμωμα
- Και νε Χριστέ πατέρα μου - 25 χρόνια Ασλανίδης - 30 χρόνια VASIPAP
- Καλά ’ποίκα κι εγάπεσα - Ποντιακό αντάμωμα
- Κάλαντα των Φώτων - Αντίφωνα | Εκκλησιαστικά ποντιακά κατ’ αντιφωνίαν
- Κάλαντα Χριστουγέννων - Αντίφωνα | Εκκλησιαστικά ποντιακά κατ’ αντιφωνίαν
- Καμένον καρδίαν - Ας σην Τραπεζούνταν σην Θεσσαλονίκην
- Καμένον καρδίαν - Ιάσων | Σκοποί και τραγούδια από τη Μαύρη Θάλασσα
- Καπετανίδη, αετέ - Καπετανίδη, αετέ
- Κάποτε έρ’ται ατσάμωτος - Ύψωμαν
- Καρδι͜ά μ’ να έσ’νε σίδερον - Καπίκιοϊ
- Καρδίας λογόπα - Καρδίας λογόπα
- Καρδίας παραπονέματα - Καρδίας καμονάντας
- Καρσιλαμάς - Πόντος, η δική μου γη
- Κεμεντζ̌έν - Καπίκιοϊ
- Κιζέλα - Τραγούδια και σκοποί του Πόντου
- Κλώθ’ όλιον τ’ οσπίτ’ - Καρδίας καμονάντας
- Κόκκινον έν’ το φιστανόπο σου - Ηλιοχάραμαν
- Κόρ’ εσύ εσέν ωρία - Άμον άγγελος
- Κοριτσίων χορός - Χοροί & Τραγούδια της Μαύρης Θάλασσας
- Κορτσόπον, τα μαλλία σ’ - Ας σην Τραπεζούνταν σην Θεσσαλονίκην
- Κοτζ̌ά-Αναστάσ’ - Κοτζ̌ά-Αναστάσ’
- Κρυφά, πουλί μ’, κι απόκρυφα - Τη καρδι͜άς ι-μ’ το φυλλάνοιγμαν
- Λάχανα Ακ-Νταγ Ματέν - Πόντος, η δική μου γη
- Λιβωμένον καρδόπο μ’ - Λιβωμένον καρδόπο μ’
- Λιθαρομύτι͜α αδέβατα - Σύλλογος Ποντίων Ασπροπύργου «Ακρίτες»
- Μακεδονία - Μακεδονία
- Μανίζω, μουρδουλίζω - Μανίζω, μουρδουλίζω
- Μανίκα μ’ - Ηλιοχάραμαν
- Μαντίλια - Μαντίλια
- Μαύρον λυκούδ’ - Ηλιοχάραμαν
- Μη γιαγκιλεύκεσαι - Το γεσιρόπον
- Μη κλαις, κόρη - Χαράντας, στεφανώματα
- Μη λησμονείς - Μη λησμονείς
- Μικρέσσα Ματσουκάτ’σσα - Ηλιόβρεχ̌η
- Μοιρολόγι - Κρωμέτ’κα τραγωδίας
- Μοιρολόι - Πόντος, δικαίωμα στη μνήμη
- Μουτζουρίτσα μ’ - Ηλιοχάραμαν
- Μυλιάχκεσαι τα παλαιά - Καρδία ντ’ έσ’νε σίδερον
- Μωμοέρι͜α - Σην πλατείαν χορεύ’νε
- Ν’ αηλί εμάς και βάι εμάς (’Πάρθεν η Ρωμανία) - Αντίφωνα | Εκκλησιαστικά ποντιακά κατ’ αντιφωνίαν
- Να έμ’ πουλίν και έλεπα - Να έμ’ πουλίν και έλεπα
- Να έμ’νε έναν πετούμενο - Αυτή η γη έχει φωνή
- Να ’ίνεσαι τη φιλεμάτ’ - Αγγείου Μνήμες
- Νέ βραδύν’ και νέ μερών’ - Ηλιόβρεχ̌η
- Νοσταλγικό - Ιάσων | Σκοποί και τραγούδια από τη Μαύρη Θάλασσα
- Νοσταλγώ - Ανοιχτόν στράταν | Pontos Manzarası
- Ντως καμπάνα - Για να μην ξεχνώ, θυμάμαι
- Ξενιτεμέντσα Παναΐα - Ξενιτεμέντσα Παναΐα
- Ο βίον εμελέσ̌εψεν - Καρδίας καμονάντας
- Ο ζουρνατζ̌ής - Καρδία ντ’ έσ’νε σίδερον
- Ο ήλιος ι-μ’ εβζήεν - Φεγγιτοβέρ’
- Ο κάντρος ι-σ’ απάν’ σο στόλ’ - Ποντιακό αντάμωμα
- Ο κεβεζέας - Φεγγιτοβέρ’
- Ο λόγον ’κ’ ετελείωσεν - Η καμπάνα του Πόντου
- Ο Μάραντον - Αντίφωνα | Εκκλησιαστικά ποντιακά κατ’ αντιφωνίαν
- Ο μονοκέφαλον αετόν - Ο μονοκέφαλον αετόν
- Ο ουρανόν ελίβωσεν - Η καμπάνα του Πόντου
- Ο παλαλόν - Καρδοπόνεμαν
- Ο παρχάρτς - Καρδίας καμονάντας
- Ο πόνον δί’ ζωήν - Ήχος υφαντός
- Ο Πόρφυρας - Δημοτικά άσματα του Πόντου
- Οι Ρωμαίοι και η Συμέλα - Οι Ρωμαίοι και η Συμέλα
- Οι φίλ’ περιγελούνε με - Αγγείου Μνήμες
- Όλια τσ’ εγάπ’ς τα έμορφα - Ύψωμαν
- Όλιον ο Πόντον καίουτον - Κωφά ας έσαν τ’ ωτία μ’
- Ολόερα σ’ αγγόξυλο σ’ - Αγγείου Μνήμες
- Ολόερα σο κρεβάτι σ’ - Καπίκιοϊ
- Ολόξενη μ’ - Ολόξενη μ’
- Ομάλ Κερασούντας - Πόντος, η δική μου γη
- Ομάλ Σουρμένων - Ιάσων | Σκοποί και τραγούδια από τη Μαύρη Θάλασσα
- Ομοία κι απαράλλαχτα - Ποντιακό αντάμωμα
- Ούλ’ έχ’νε απ’ έναν καμονήν - Ηλιοχάραμαν
- Παναΐα - Αντίφωνα | Εκκλησιαστικά ποντιακά κατ’ αντιφωνίαν
- Πάντας ημάς πρόσδεξαι - Αντίφωνα | Εκκλησιαστικά ποντιακά κατ’ αντιφωνίαν
- ’Πάρθεν η Ρωμανία - Σκοποί και τραγούδια της προσφυγιάς
- ’Πάρθεν η Ρωμανία - Ποντιακό προσκλητήριο | Τραγούδια και χοροί του Πόντου
- ’Πάρθεν η Ρωμανία - Ακρίτας όντας έλαμνεν
- Παρχάρ’ ας έ͜εις τ’ αμάραντα σ’ - Κιμιγιάν
- Παρχαρέτ’κον - Αγγείου Μνήμες
- Ποίσον την καρδία μ’ - Ύψωμαν
- Ποντιακά Κάλαντα Αργυρούπολης Πόντου - Ποντιακά Κάλαντα Αργυρούπολης Πόντου
- Ποτάμι͜α τρέχ’νε εμπροστά μ’ - Ηλιοχάραμαν
- Ποταμόν κυλίεται - Ηλιόβρεχ̌η
- Που είπαν πα ας είπανε - Καπίκιοϊ
- Πουλί μ’ σο κοιμητήρι μου - Σην πλατείαν χορεύ’νε
- Πουλί μ’, την πόρτα σ’ μ’ ασπαλείς - Καπίκιοϊ
- Πουλόπο μ’, είσαι έμορφος - Κέντρο Ποντιακών Μελετών | Ποντιακές Καταγραφές
- Ρίζα μ’, το καρδόπο μου - Ξίφαρον
- Σα τέσσερα τουβάρι͜α - Φεγγιτοβέρ’
- Σα φωλέας ντ’ εφέκα - Αγγείου Μνήμες
- Σέρα - Πόντος, η δική μου γη
- Ση θάλασσας το πέραν κιάν’ - Τσ’ εγάπ’ς το μυστικόν
- Σην γέφυραν - Από στεριές και θάλασσες
- Σκοπός Τσαμουραλί - Ιάσων | Σκοποί και τραγούδια από τη Μαύρη Θάλασσα
- Σο καλύβι σ’ ολόερα - Καρδίας καμονάντας
- Στομοφιλέματα - Ανατολή χαράζει
- Συνδαύλισον το άψιμον - Συνδαύλισον το άψιμον
- Σύρον, πουλί μ’, και σκότα με - Όντες εγεννέθε ατέ
- Τ’ απιταχτέρ’ - Σεβτάς αγροθάλασσα
- Τ’ από κάθεν κιάν’ - Τραγούδια και σκοποί του Πόντου
- Τ’ αστρόπα ετοπλάεψα - Άμον άγγελος
- Τ’ εμόν η ψ̌η κι ο θάνατον - Ποντιακό αντάμωμα
- Τ’ ομμάτι͜α σ’ ντο εφώταζαν - Ηλιόβρεχ̌η
- Τ’ ορφανέσσας το νυφέπαρμαν - Χαράντας, στεφανώματα
- Τα γεράδες - Το γεσιρόπον
- Τα δάκρυ͜α μ’ θα σπογγίζ’ ατα - Καρδοπόνεμαν
- Τα μέρι͜α μ’ αφουκρούντανε - Σύλλογος Ποντίων Ασπροπύργου «Ακρίτες»
- Τα σ̌κισμάτι͜α - Άμον άγγελος
- Τα τέρτι͜α μ’ ετερμάνωσαν - Ηλιόβρεχ̌η
- Ταντάλα - Ηλιοχάραμαν
- Τερώ την κάμαρη σ’ - Τη καρδι͜άς ι-μ’ το φυλλάνοιγμαν
- Τη Γαβρά η τραγωδία - Ηλιόβρεχ̌η
- Τη θάλασσας το νερόν - Ποντιακό προσκλητήριο | Τραγούδια και χοροί του Πόντου
- Τη καρδίας ι-μ’ το γερίν - Αγγείου Μνήμες
- Τη ορμανί’ τ’ οψίκ’ - Ηλιόβρεχ̌η
- Τη σκοτίαν - Αντίφωνα | Εκκλησιαστικά ποντιακά κατ’ αντιφωνίαν
- Τη ψ̌ης ι-μ’ τ’ ημ’σόν - Τη ψ̌ης ι-μ’ τ’ ημ’σόν
- Τιβ, τιβ, τιβ, τάνα - Τραγούδια και σκοποί του Πόντου
- Τιζ - Καρδίας καμονάντας
- Τιζ ομάλ’ - Πόντος, η δική μου γη
- Τικ «Ούι! Αμάν» - Ιάσων | Σκοποί και τραγούδια από τη Μαύρη Θάλασσα
- Τικ Ακ-Νταγ Ματέν - Πόντος, η δική μου γη
- Τικ Ριζέ Τραπεζούντας - Πόντος, η δική μου γη
- Το άγωμαν κι η ὲλα σ’ - Ύψωμαν
- Το βέλος - Ύψωμαν
- Το γητείον - Τη καρδι͜άς ι-μ’ το φυλλάνοιγμαν
- Το μικρόν το τσ̌ιβαχούρ’ - Το μικρόν το τσ̌ιβαχούρ’
- Το όνερον - Καρδίας καμονάντας
- Το πασ̌απόρτ’ - Καρδίας καμονάντας
- Το ρακοποτιγμένον - Φεγγιτοβέρ’
- Το ταίρι μ’ τ’ ακριβόν - Ανοιχτόν στράταν | Pontos Manzarası
- Το ταξίδ’ το υστερνόν - Έτον έναν νυχτοπούλ’
- Το τέρεμα σ’ το χαμελόν - Του Ρθι͜άν τ’ ορμίν
- Το φωταχτέρ’ - Το γεσιρόπον
- Τον αετόν ’κι κλαίγ’ν’ ατον - Τον αετόν ’κι κλαίγ’ν’ ατον
- Τον παρχάρ’ εροθύμεσα - Φεγγιτοβέρ’
- Τοσπαγάνος - Ηλιοχάραμαν
- Του νου μ’ η συντροφία - Ύψωμαν
- Του στουδίτε τα μουράτι͜α - Του στουδίτε τα μουράτι͜α
- Του τσιφινί’ η εβόρα - Το γεσιρόπον
- Τούλωσον - Τούλωσον
- Τραγωδώ ρωμαίικα - Ιάσων | Σκοποί και τραγούδια από τη Μαύρη Θάλασσα
- Τραπεζί’ καϊτέδες - Αγγείου Μνήμες
- Τρυγόνα - Ποντιακό προσκλητήριο | Τραγούδια και χοροί του Πόντου
- Τρυγόνα - Ποντιακό αντάμωμα
- Τρυγόνα μ’ - Μιθριδάτης του Πόντου
- Τρυγόνα μ’ όντες πας σ’ ορμάν’ - 25 χρόνια Ασλανίδης - 30 χρόνια VASIPAP
- Τρυγόνα Ματσούκας - Τραγούδια και σκοποί του Πόντου
- Τρώει ο λύκον - Κρωμέτ’κα τραγωδίας
- Τσ’ εγάπ’ς εμουν τ’ ιχνάρι͜α - Ηλιόβρεχ̌η
- Τσ̌άρτιλος - Ξίφαρον
- Φά’ με, πουλί μ’ - Φά’ με, πουλί μ’
- Φέγγο μ’ - Φέγγο μ’
- Φως πουθέν ’κ’ ελέπω - Φως πουθέν ’κ’ ελέπω
- Χαλάι - Χαλάι
- Χαμαίμηλον - Ας σην Τραπεζούνταν σην Θεσσαλονίκην
- Χαμέλυνον Καράκαπαν - Σην πλατείαν χορεύ’νε
- Χάραξεν η ανατολή - Χαράντας, στεφανώματα
- Χαρίκλη μ’, τα ιδρώματα σ’ - Αγγείου Μνήμες
- Χαρσερέτ’κον - Ηλιόβρεχ̌η
- Χαψία - Τη ψ̌ης ι-μ’ τοξαρέας
- Χορός τικ (Χ̌έρα μ’) - Έλληνες Ακρίτες Vol.4 | Πόντος, Καππαδοκία
- Χορός Χαλάι - Καρδίας καμονάντας
- Ψηλά είν’ τα παράθυρα σ’ /Απ’ αδά ’ς σ’ εσέτερα - 25 χρόνια Ασλανίδης - 30 χρόνια VASIPAP
































