Ποντιακός Στίχος

Προβολή Τραγουδιού

Η χαλαρδία ’γρίλεψεν ολόεν την Ματσούκαν

Η καμπάνα του ΠόντουΗ καμπάνα του Πόντου

Στιχουργοί: Φίλων Κτενίδης

Συνθέτες: Θεόφιλος Πουταχίδης

Καλλιτέχνες: Αλέξανδρος Παρχαρίδης, Κώστας Διαμαντίδης


Η χαλαρδία εγρίλεψεν
ολόεν την Ματσούκαν,
επέρεν την Λαραχανήν,
ση Κουσπιδή εκχ̌ύεν
Εσείεν το Καπίκιοϊν,
η Λιβερά εχαλάεν,
έρθεν κα’ η Δανίαχα
και ούλια τα χωρία,
ντ’ ευρίουσαν δεξ̌ι͜ά - ζερβά
σα δύο τα ποτάμι͜α,
Εκεί έρθεν κι η Σουμελά,
κι ο Βαζελώντς Αγιάννες
Σην Ζύγαναν που έσανε
και σο Κουλάτ π’ εφάνθαν,
έρθαν κι εκοντοστάθανε
και με τοι άλλτς ενώθαν
Ενώθαν τα κλαψίματα
και τα μοιρολογίας
κι εσ̌κέπασαν τη ποταμί’
το βόεμαν το άγρεν
Απ’ έναν - έναν σείσκουνταν,
απ’ έναν - έναν ρούζ’νε,
τοι χωρίων τα εγκλησι͜άς
και τα καμπαναρία
Τα καμπάνας ραγίσκουνταν,
τα σήμαντρα τσακούνταν
Και κρούγ’νε χ̌ίλι͜α σήμαντρα,
και μύρια καμπάνας
Τα ραχ̌ι͜ά εγκαλιάστανε,
τ’ υστερνόν την λαλίαν
ντ’ εφέκανε τα σήμαντρα,
ντ’ εφέκαν τα καμπάνας,
και κάθαν χτύπον έκρυψαν
σα σπέλια τα βαθέα,
ν’ ακούγ’νε σήμαντρα «τη Χριστού»
και την Λαμπρήν καμπάναν
Ο ήλιον να άφτει το κερίν,
κι ο φέγγον τα καντήλας
και τ’ άστρα κι ο Αυγερινόν
ν’ άφ’νε τα μανουάλια
Να λειτουργίουνταν οι νέοι,
οι γέρ’ που επεστάθαν
και οι γυναίκ’ και τα μωρά,
π’ επέμναν και ’κ’ ετάφαν
και ούλ’ εκείν’, ση χαμονής
σην στράταν που εχάθαν

 ♫

Ενώθαν τα κλαψίματα
και τα μοιρολογίας,
κι ενώθαν ούλ’ κι επήρανε
τη ποταμί’ τον δρόμον
Η στράτα παραστένευεν
και οι διαβάτ’ ’κ’ εχώρ’ναν
Σε κάθαν βήμαν και ποδάρ’
έρχουσαν κι άλλ’ κι ενούσαν,
ας σα χωρία τα μικρά
και τα κεφαλοχώρι͜α,
ας σα ψηλά, σα χαμελά,
και ας σα ποταμάκρι͜α
Γλωσσάρι
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλευση
ακούγ’νεακούνε
άλλτςάλλους
άφ’νεανάβουν
άφτειανάβει
βαθέαβαθιά
γέρ’γέροι
εγκαλιάστανεαγκάλιασαν, αγκαλιάστηκαν
εγρίλεψενκατέστρεψε
εκοντοστάθανεκοντοστάθηκαν
εκχ̌ύενχύθηκε
ενούσανενώνονταν
ενώθανενώθηκαν
επέρενπήρε
έρθανήρθαν
έρθενήρθε
έρχουσανέρχονταν
έσανεήταν
εσείενσείστηκε
ετάφαντάφηκαν
ευρίουσανβρίσκονταν
εφάνθανφάνηκαν, εμφανίστηκαν
εφέκαναφήσαν
εφέκανεάφησαν
εχάθανχάθηκαν
εχαλάενχάλασε
εχώρ’νανχωρούσαν
ζερβάαριστερά
’κ’δεν ουκί<οὐχί
κα’κάτω
κάθανκάθε
καντήλας(τη, γεν. ενικ.) καντήλας, (τα, ονομ. πληθ.) καντήλες
Κουλάττο όρος Θήχυς στον Πόντο
κρούγ’νεχτυπούνε
λαλίανλαλιά, φωνή
λειτουργίουντανλειτουργούνται
μοιρολογίας(ον. πληθ., τα) μοιρολόγια, (γεν. ενικ., τη) μοιρολογιού
ολόενολόκληρο/η
ούλ’όλοι
ούλιαόλα
ποδάρ’πόδι
ποταμάκρι͜αόχθες ποταμών
ποταμί’ποταμιού
ραγίσκουντανραγίζονται
ραχ̌ι͜άράχες, βουνά
ρούζ’νεπέφτουν
σπέλιασπηλιές
τοιτους/τις
τσακούντανσπάνε
υστερνόνκατοπινό, τελευταίο, στερνό
φέγγονφεγγάρι
χαλαρδίαπλημμύρα χειμάρρου
χαμελάχαμηλά
χαμονήςχαμού
χωρίαχωριά

Ποντιακός Στίχος - Pontian Lyrics 2024

Τραγούδια: 7913 | Albums/Singles: 1170 | Συντελεστές: 1566 | Λήμματα: 13350
Επικοινωνία: infoDUMMY@pontianlyrics.gr