Στιχουργοί: Αλέξανδρος Παρχαρίδης
Συνθέτες: Γιάννης Τσανασίδης
Αέρα όθεν κέσ’ δι͜αβαίντς γομούται ευωδίας και -ν- αρχινούν και γράφκουνταν καρίπ’κα τραγ̆ωδίας Εποίκες τ’ ορμανί’ τ’ οψίκ’ και κελαηδούν εντάμαν Σον κόσμον φανερών’ν’ ατο ντο είσαι έναν θάμαν Ποία τσ̌ούα να τραωδώ τον πόνο μ’ για να πλέκω Όθεν καικά ευρίουμαι εσέν παντού ελέπω
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| γομούται | γεμίζει, βουρκώνει, κομπιάζει | ||
| γράφκουνταν | γράφονται | ||
| δι͜αβαίντς | (για τόπο) περνάς, διασχίζεις, (για χρόνο) περνάς | διαβαίνω | |
| ελέπω | βλέπω | ||
| εντάμαν | μαζί | ||
| εποίκες | έκανες, έφτιαξες | ποιέω-ῶ | |
| ευρίουμαι | βρίσκομαι | ||
| ευωδίας | ευωδίες | ||
| θάμαν | θαύμα | ||
| καικά | προς τα κάτω, εκεί ακριβώς, κοντά | ||
| καρίπ’κα | μοναχικά, ερημικά | garip/ġarīb | |
| κέσ’ | προς τα εκεί, προς το μέρος εκείνο | κέσου<κεῖσ’<κεῖσε<ἐκεῖσε | |
| όθεν | όπου, οπουδήποτε, σε όποιον | ||
| ορμανί’ | δάσους | orman | |
| οψίκ’ | γαμήλια πομπή προς παραλαβή της νύφης | ||
| τραωδώ | τραγουδάω |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| γομούται | γεμίζει, βουρκώνει, κομπιάζει | ||
| γράφκουνταν | γράφονται | ||
| δι͜αβαίντς | (για τόπο) περνάς, διασχίζεις, (για χρόνο) περνάς | διαβαίνω | |
| ελέπω | βλέπω | ||
| εντάμαν | μαζί | ||
| εποίκες | έκανες, έφτιαξες | ποιέω-ῶ | |
| ευρίουμαι | βρίσκομαι | ||
| ευωδίας | ευωδίες | ||
| θάμαν | θαύμα | ||
| καικά | προς τα κάτω, εκεί ακριβώς, κοντά | ||
| καρίπ’κα | μοναχικά, ερημικά | garip/ġarīb | |
| κέσ’ | προς τα εκεί, προς το μέρος εκείνο | κέσου<κεῖσ’<κεῖσε<ἐκεῖσε | |
| όθεν | όπου, οπουδήποτε, σε όποιον | ||
| ορμανί’ | δάσους | orman | |
| οψίκ’ | γαμήλια πομπή προς παραλαβή της νύφης | ||
| τραωδώ | τραγουδάω |
τη ορμανί’ τ’ οψίκ’: η πομπή του δάσους, εδώ αλληγορικά τα πουλιά του δάσους
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 