Στιχουργοί: Αλέξανδρος Παρχαρίδης
Συνθέτες: Μπάμπης Κεμανετζίδης
Ντό ευτάς αν αγαπάς
και ’κι αγαπούνε σε;
Τραγωδείς για τη σεβντάν
κλαινί͜εις ατ’ς π’ ακούνε σε
Το μικρόν, το μικρόν
το μικρόν το τσ̌ιβαχούρ’
έκαψεν κι εμάντσεν με
εποίκε με τσ̌ίλ’ τσ̌αμούρ’
Ζεις με έναν όνερον
και μ’ έναν ομούτ’ κρυφόν,
να ’βρήκ’ς το μιγκίν εθε
την καρδίαν ντο λαρών’
Το μικρόν, το μικρόν
το μικρόν το τσ̌ιβαχούρ’
έκαψεν κι εμάντσεν με
εποίκε με τσ̌ίλ’ τσ̌αμούρ’
Τη εγάπης η γερὰ
κολάγια ’κι γουρουδι͜άζ’
Κόκκινον τραντάφυλλον
άσ̌κεμα που αχαντι͜άζ’
Το μικρόν, το μικρόν
το μικρόν το τσ̌ιβαχούρ’
έκαψεν κι εμάντσεν με
εποίκε με τσ̌ίλ’ τσ̌αμούρ’| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| άσ̌κεμα | άσχημα | ||
| ατ’ς | αυτής/της ή αυτούς/τους | ||
| αχαντι͜άζ’ | τσιμπάει με αγκάθια | ἀκάνθιον, υποκορ. του ἄκανθα |  |
| ’βρήκ’ς | (ευρήκ’ς) βρίσκεις | ||
| γερὰ | πληγή, τραύμα | yara |  |
| γουρουδι͜άζ’ | εξογκώνεται, κάνει καρούμπαλο | gurur/ġurūr |  |
| εγάπης | αγάπης | ||
| εθε | (αντων. γ’ προσώπ.) του/της | από το ομηρικό έθεν (< ε + επίθημα -θεν, πρβλ. εμέθεν, σέθεν). Η ψίλωση έθεν > εθε προτιμήθηκε για ομοιομορφία με τους τύπους που αρχίζουν από α- | |
| εμάντσεν | μαύρισε/μουντζούρωσε από την καπνιά, κατέστρεψε, κατέκαψε μέχρι καπνιάς | ||
| εποίκε | έκανε, έφτιαξε | ποιέω-ῶ | |
| ευτάς | κάνεις, φτιάχνεις | εὐθειάζω | |
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κλαινί͜εις | κάνεις κάποιον να κλάψει, στενοχωρείς | ||
| κολάγια | εύκολα | kolay | |
| λαρών’ | γιατρεύει, θεραπεύει | ||
| μιγκίν | πιθανός τρόπος, δυνατότητα | mümkün/mumkin | |
| ομούτ’ | ελπίδα | umut | |
| όνερον | όνειρο | ||
| σεβντάν | αγάπη, έρωτα | sevda/sevdā | |
| τραγωδείς | τραγουδάς | ||
| τραντάφυλλον | τριαντάφυλλο | ||
| τσ̌αμούρ’ | λάσπη | çamur | |
| τσ̌ιβαχούρ’ | πολύτιμος λίθος, διαμάντι | cevahir/cevāhir | |
| τσ̌ίλ’ | λινάτσα, (συνεκδοχικά) φτηνό ή παλιό στρωσίδι, κουρέλι | çul/cūl ή cull |  |
| τσ̌ίλ’ τσ̌αμούρ’ | λασπωμένο κουρέλι, βρώμικο χαλάκι | çul/cūl ή cull + çamur | |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| άσ̌κεμα | άσχημα | ||
| ατ’ς | αυτής/της ή αυτούς/τους | ||
| αχαντι͜άζ’ | τσιμπάει με αγκάθια | ἀκάνθιον, υποκορ. του ἄκανθα | |
| ’βρήκ’ς | (ευρήκ’ς) βρίσκεις | ||
| γερὰ | πληγή, τραύμα | yara | |
| γουρουδι͜άζ’ | εξογκώνεται, κάνει καρούμπαλο | gurur/ġurūr | |
| εγάπης | αγάπης | ||
| εθε | (αντων. γ’ προσώπ.) του/της | από το ομηρικό έθεν (< ε + επίθημα -θεν, πρβλ. εμέθεν, σέθεν). Η ψίλωση έθεν > εθε προτιμήθηκε για ομοιομορφία με τους τύπους που αρχίζουν από α- | |
| εμάντσεν | μαύρισε/μουντζούρωσε από την καπνιά, κατέστρεψε, κατέκαψε μέχρι καπνιάς | ||
| εποίκε | έκανε, έφτιαξε | ποιέω-ῶ | |
| ευτάς | κάνεις, φτιάχνεις | εὐθειάζω | |
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κλαινί͜εις | κάνεις κάποιον να κλάψει, στενοχωρείς | ||
| κολάγια | εύκολα | kolay | |
| λαρών’ | γιατρεύει, θεραπεύει | ||
| μιγκίν | πιθανός τρόπος, δυνατότητα | mümkün/mumkin | |
| ομούτ’ | ελπίδα | umut | |
| όνερον | όνειρο | ||
| σεβντάν | αγάπη, έρωτα | sevda/sevdā | |
| τραγωδείς | τραγουδάς | ||
| τραντάφυλλον | τριαντάφυλλο | ||
| τσ̌αμούρ’ | λάσπη | çamur | |
| τσ̌ιβαχούρ’ | πολύτιμος λίθος, διαμάντι | cevahir/cevāhir | |
| τσ̌ίλ’ | λινάτσα, (συνεκδοχικά) φτηνό ή παλιό στρωσίδι, κουρέλι | çul/cūl ή cull | |
| τσ̌ίλ’ τσ̌αμούρ’ | λασπωμένο κουρέλι, βρώμικο χαλάκι | çul/cūl ή cull + çamur | |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 