Στιχουργοί: Μίμης Τσελεπίδης
Συνθέτες: Γιάννης Τσανασίδης
Φιλέματα, δαξίματα, η κόρ’ εμελιτώθεν Απόψ’ ους να εμέρωσεν από σουμά μ’ ’κ’ εσ’κώθεν Λελεύω, ποδεδίζ’ ατεν, σ̌ορσ̌όταινα, φραντάλα Μετ’ εμέν πάντα μασχαρεύ’ τσ̌εχέλαινα και λάλα Αρ’ άμον τίζα εγρίβωσεν, ση γούλα μ’ ετυλίεν Ας ση σεβτάς το άψιμον τσιλίδ’ έντον κι ελύεν Λελεύω, ποδεδίζ’ ατεν, σ̌ορσ̌όταινα, φραντάλα Μετ’ εμέν πάντα μασχαρεύ’ τσ̌εχέλαινα και λάλα Τα τσάμα̤ς ατ’ς εσταύρωσεν ολόερα ση γούλα μ’ και το πισ̌κίλι μ’ έχπασεν απάν’ ας σην κουκούλα μ’ Λελεύω, ποδεδίζ’ ατεν, σ̌ορσ̌όταινα, φραντάλα Μετ’ εμέν πάντα μασχαρεύ’ τσ̌εχέλαινα και λάλα
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| απάν’ | πάνω | ||
| αρ’ | εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha | ἄρα | |
| ας σην | απ’ την | ασό σην (από την) | |
| ατεν | αυτήν | ||
| ατ’ς | αυτής, της | ||
| άψιμον | φωτιά | ||
| γούλα | λαιμός | gula | |
| δαξίματα | δαγκώματα, δαγκωματιές | ||
| εγρίβωσεν | προσκολλήθηκε, γαντζώθηκε | αγριφώνω<agrafer<grappa | |
| ελύεν | λύθηκε, έλιωσε | ||
| εμελιτώθεν | έγινε γλυκιά σαν μέλι | ||
| εμέρωσεν | ξημέρωσε | ||
| έντον | έγινε | ||
| εσ’κώθεν | σηκώθηκε | ||
| ετυλίεν | τυλίχθηκε | ||
| έχπασεν | ξερίζωσε, ξεκόλλησε, αποκόλλησε | ἐκσπάω | |
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| λάλα | μωρή, ανόητη, τρελή | ||
| λελεύω | χαίρομαι | ||
| μασχαρεύ’ | αστειεύεται, διακωμωδεί | maskara/masḫara | |
| μετ’ | μαζί με (με αιτιατική), με (τρόπος) | ||
| ολόερα | ολόγυρα | ||
| ους | ως, μέχρι | ||
| πισ̌κίλι | φούντα, θύσανος (φεσιού) | püskül | |
| ποδεδίζ’ | (ενεργ. και μέση) χαίρομαι/εσαι, απολαμβάνω/ει, προσκυνώ/άει | από+δέδιν (<δείδω=φοβάμαι, ανησυχώ) | |
| σεβτάς | αγάπης, έρωτα | sevda/sevdā | |
| σ̌ορσ̌όταινα | μυθικό πουλί | ||
| σουμά | κοντά | ||
| τίζα | τσιμπούρι, το έντομο αλογόμυγα | ||
| τσάμα̤ς | πλεξούδες | ||
| τσ̌εχέλαινα | άπειρη, ανώριμη, άβγαλτη | cehil/cehl | |
| τσιλίδ’ | πυρωμένο κάρβουνο εστίας | ||
| φιλέματα | φιλιά | ||
| φραντάλα | γυναίκα πρόσχαρη, πληθωρική γυναίκα |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| απάν’ | πάνω | ||
| αρ’ | εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha | ἄρα | |
| ας σην | απ’ την | ασό σην (από την) | |
| ατεν | αυτήν | ||
| ατ’ς | αυτής, της | ||
| άψιμον | φωτιά | ||
| γούλα | λαιμός | gula | |
| δαξίματα | δαγκώματα, δαγκωματιές | ||
| εγρίβωσεν | προσκολλήθηκε, γαντζώθηκε | αγριφώνω<agrafer<grappa | |
| ελύεν | λύθηκε, έλιωσε | ||
| εμελιτώθεν | έγινε γλυκιά σαν μέλι | ||
| εμέρωσεν | ξημέρωσε | ||
| έντον | έγινε | ||
| εσ’κώθεν | σηκώθηκε | ||
| ετυλίεν | τυλίχθηκε | ||
| έχπασεν | ξερίζωσε, ξεκόλλησε, αποκόλλησε | ἐκσπάω | |
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| λάλα | μωρή, ανόητη, τρελή | ||
| λελεύω | χαίρομαι | ||
| μασχαρεύ’ | αστειεύεται, διακωμωδεί | maskara/masḫara | |
| μετ’ | μαζί με (με αιτιατική), με (τρόπος) | ||
| ολόερα | ολόγυρα | ||
| ους | ως, μέχρι | ||
| πισ̌κίλι | φούντα, θύσανος (φεσιού) | püskül | |
| ποδεδίζ’ | (ενεργ. και μέση) χαίρομαι/εσαι, απολαμβάνω/ει, προσκυνώ/άει | από+δέδιν (<δείδω=φοβάμαι, ανησυχώ) | |
| σεβτάς | αγάπης, έρωτα | sevda/sevdā | |
| σ̌ορσ̌όταινα | μυθικό πουλί | ||
| σουμά | κοντά | ||
| τίζα | τσιμπούρι, το έντομο αλογόμυγα | ||
| τσάμα̤ς | πλεξούδες | ||
| τσ̌εχέλαινα | άπειρη, ανώριμη, άβγαλτη | cehil/cehl | |
| τσιλίδ’ | πυρωμένο κάρβουνο εστίας | ||
| φιλέματα | φιλιά | ||
| φραντάλα | γυναίκα πρόσχαρη, πληθωρική γυναίκα |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 