Ο Δημήτρης (Τάκης) Ιωαννίδης γεννήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1935 στην Κάτω Καλλινίκη Φλώρινας και υπήρξε μία από τις σημαντικές μορφές της μεταπολεμικής γενιάς των Ποντίων λυράρηδων.

Στα πρώτα χρόνια της μουσικής του διαδρομής συνδέθηκε στενά με την Εύξεινο Λέσχη Φλώρινας, όπου υπήρξε λυράρης του χορευτικού της τμήματος. Παρέμεινε εκεί έως το 1968 και την εγκατάστασή του στη Θεσσαλονίκη, όπου η παρουσία του στην ποντιακή μουσική ζωή έγινε ευρύτερα γνωστή.

Η δισκογραφική του πορεία εκτείνεται σε πολλές δεκαετίες. Το 1962 συμμετείχε για πρώτη φορά σε δίσκο 45 στροφών της His Master’s Voice με τα τραγούδια «Εμέν εβόρα ’κι δροσίζ’» και «Εκεί σο πέραν τα ραχ̌ι͜ά». Στα χρόνια που ακολούθησαν ο Τάκης Ιωαννίδης ανέπτυξε πλούσια δισκογραφική δραστηριότητα και συνεργάστηκε με πλήθος τραγουδιστών και μουσικών. Η παρουσία του απλώνεται σε διαφορετικές φάσεις της ποντιακής δισκογραφίας, από τα 45άρια των δεκαετιών του 1960 και του 1970 έως τις μεταγενέστερες ολοκληρωμένες παραγωγές, με τη λύρα του να αποτελεί σταθερό στοιχείο πολλών ηχογραφήσεων. Ανάμεσα στις μεταγενέστερες συνεργασίες του ξεχωρίζει και η παρουσία του σε ποντιακές παραγωγές με τον Γιάννη Φλωρινιώτη, όπως το «Αφιέρωμα στον Πόντο» και το «Ποντιακό ξεφάντωμα με τον Γιάννη Φλωρινιώτη», στο πλαίσιο μιας διαδρομής που τον έφερε σε επαφή με διαφορετικές γενιές ερμηνευτών και διαφορετικές εκφάνσεις του ποντιακού τραγουδιού.

Ο Τάκης Ιωαννίδης έφυγε από τη ζωή στις 15 Οκτωβρίου 2010. Το αποτύπωμά του, ωστόσο, έμεινε κυρίως μέσα από το προσωπικό παικτικό του ύφος στη λύρα, σε μια εποχή κατά την οποία ο λυράρης βρισκόταν ακόμη στο επίκεντρο του ποντιακού γλεντιού, αποτελώντας τον βασικό πόλο έλξης και, συχνά, τη μεγάλη πρωταγωνιστική μορφή της μουσικής βραδιάς. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον ο Ιωαννίδης διαμόρφωσε τη δική του ξεχωριστή παρουσία και συνέβαλε στη συνέχεια μιας μεγάλης γενιάς Ποντίων λυράρηδων.