Έρθες, οπίσ’ εκλώστες

Έρθες, οπίσ’ εκλώστες,
έρθες, οπίσ’ εκλώστες
Ατόσα χρόνι͜α σα μακρά
και ξαν σ’ εμέν εκλώστες

Γιατί έρθες ξαν οπίσ’
και την καρδι͜ά μ’ τυραννί͜εις;
Ντ’ αραεύ’ς ας ση ζωή μ’;
Μη ματώντς κι άλλο την ψ̌η μ’
Κι άλλα βάσανα και πίκρας
γιατί θέλτς εμέν να δί’ς;

Έρθες, οπίσ’ εκλώστες,
έρθες, οπίσ’ εκλώστες
Πού έσ’νε ατόσα χρόνι͜α
που έσυρα εγώ τα πόνι͜α;

Γιατί έρθες ξαν οπίσ’
και την καρδι͜ά μ’ τυραννί͜εις;
Ντ’ αραεύ’ς ας ση ζωή μ’;
Μη ματώντς κι άλλο την ψ̌η μ’
Κι άλλα βάσανα και πίκρας
γιατί θέλτς εμέν να δί’ς;

Γιατί έρθες ξαν οπίσ’
και την καρδι͜ά μ’ τυραννί͜εις;
Ντ’ αραεύ’ς ας ση ζωή μ’;
Μη ματώντς κι άλλο την ψ̌η μ’
Κι άλλα βάσανα και πίκρας
γιατί θέλτς εμέν να δί’ς;