Αν είσαι πολλά έμορφον

Αν είσαι πολλά -ν- έμορφον
[Ν’ αϊλί εμέν, γιάβρι μ’! Έλα μετ’ εμέν]
και πολλά φωταγμένον
[Έλα μετ’ εμέν, γιάβρι μ’! Έφαες την ψ̌η μ’!]
το πόι σ’ εροθύμεσα
[Ν’ αϊλί εμέν, γιαβρί μ’! Έλα μετ’ εμέν]
πως έμ’νε αγκαλιασμένον
[Κατί λες τιδέν, γιάβρι μ’; Έλα μετ’ εμέν/
Έλα μετ’ εμέν, γιάβρι μ’! Έφαες την ψ̌η μ’!]

Πουλί μ’, η εμορφάδα σου
[Ν’ αϊλί εμέν, γιάβρι μ’! Έλα μετ’ εμέν]
και με το περισσόν -ι
[Κατί λες τιδέν, γιάβρι μ’; Έφαες την ψ̌η μ’/
Έλα μετ’ εμέν, γιάβρι μ’! Κατί λες τιδέν;]
Τ’ άσπρον η κοκκινάδα σου,
[Ν’ αϊλί εμέν, γιάβρι μ’! Έλα μετ’ εμέν]
εδέβεν το χρυσόν -ι
[Κατί λες τιδέν, γιάβρι μ’; Έφαες την ψ̌η μ’/
Έλα μετ’ εμέν, γιάβρι μ’! Έλα μετ’ εμέν]

Όντες φορείς και -ν- αναλλά͜εις
[Ν’ αϊλί εμέν, γιάβρι μ’! Έλα μετ’ εμέν]
τα σοκάκια γελούνε
[Κατί λες τιδέν, γιάβρι μ’; Κατί λες τιδέν;/
Έλα μετ’ εμέν, γιάβρι μ’! Έλα μετ’ εμέν]
Ση στράταν π’ απαντούνε σε
[Ν’ αϊλί εμέν, γιάβρι μ’! Έλα μετ’ εμέν]
κλώσκουνταν και τερούνε
[Κατί λες τιδέν, γιάβρι μ’; Κατί λες τιδέν;/
Έλα μετ’ εμέν, γιάβρι μ’! Κατί λες τιδέν;]