Λείπει, λείπει

Είχα σε και -ν- εχάσα σε
κι ατώρα υποφέρω
Ατόσα χρόνι͜α ’δέβανε
κι ακόμαν αναμένω

Λείπει, λείπει, τί μου λείπει
που από κοντά μου λείπει;
Κι όταν λείπει έχω λύπη,
μου ανεβαίνουνε οι χτύποι

Σο γιάνι μ’ όντας ’κ’ έχω σε
’κ’ επορώ να κοιμούμαι
Ο ύπνον ’κι σιμών’ εμέν,
Θεέ μ’, θα παλαλούμαι

Λείπει, λείπει, τί μου λείπει
που από κοντά μου λείπει;
Κι όταν λείπει έχω λύπη,
μου ανεβαίνουνε οι χτύποι

Όλεν την νύχταν λάσκουμαι
και -ν- ερωτώ την χώραν
Αν είχα σε θ’ εφίλ’να σε
χ̌ίλι͜α φοράς ατώρα

Λείπει, λείπει, τί μου λείπει
που από κοντά μου λείπει;
Κι όταν λείπει έχω λύπη,
μου ανεβαίνουνε οι χτύποι