Η μάνα

Ν’ αϊλί εκείνεν τη μάναν
που έχ̌’ έναν κορτσόπον
[που έχ̌’, ατέ, έναν κορτσόπον]
Μαειρεύ’, φάζ’ και τρανύν’ α̤το
και πάει σ’ άλλο ’σπιτόπον

Κορτσόπον, εσύ όντες θ’ αντρί͜εις
και πας σ’ άλλο ’σπιτόπον
[και πας, εσύ, σ’ άλλ’ οσπιτόπον]
Ετότε -ν- εσύ θα ’γροικάς
τη μάνας το καρδόπον
[τη μάνας, εσύ, το καρδόπον]

Η μάνα ’ίνεται γιασίρ’
τα παιδία τ’ς να ζούνε
[τα παιδία τ’ς, ατά να ζούνε]
Πέντε παιδία ση σειράν
τη μάναν ’κι τερούνε
[τη μάναν, ατά, ’κι τερούνε]