
Μπάμπης Ιορδανίδης
Μπάμπης Ιορδανίδης
Ο Μπάμπης Ιορδανίδης γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1966 στο Μόναχο, όπου οι γονείς του, Γιώργος και Σοφία, είχαν μεταναστεύσει για εργασία. Η οικογένειά του έλκει την καταγωγή της από το χωριό Λιβάδια της περιοχής Γαλίαινας του Πόντου.
Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στη Βέροια, όπου ήρθε από νωρίς σε επαφή με την ποντιακή μουσική παράδοση. Καθοριστική υπήρξε η παρουσία του θείου του, Στάθη Γαβρίδη, ο οποίος έπαιζε λύρα και τον είχε συχνά κοντά του να τραγουδά. Έτσι, ήδη από πολύ μικρή ηλικία, άρχισε να καλλιεργεί τη φωνή του και να αποκτά τις πρώτες του εμπειρίες μέσα στο φυσικό περιβάλλον της ποντιακής μουσικής.
Η πρώτη του δημόσια εμφάνιση πραγματοποιήθηκε σε ηλικία μόλις εννέα ετών, σε χορό στο Πρωτοχώρι Κοζάνης, όπου τον είχε συνοδεύσει ο θείος του Θεόδωρος Ταρνανίδης. Εκεί τραγούδησε με τη συνοδεία της λύρας του Χρήστου Τσενεκίδη, σε μια εμφάνιση που αποτέλεσε ουσιαστικά την πρώτη του επαφή με το κοινό. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον λυράρη Γιάννη Σοφιανίδη από τα Αλωνάκια Κοζάνης και άρχισε να εμφανίζεται σε κοινωνικές και μουσικές εκδηλώσεις.
Σημαντικός σταθμός στην πορεία του υπήρξε το 1977, όταν εμφανίστηκε στο ποντιακό κέντρο «Ξενιτέας» στην Πτολεμαΐδα, έχοντας στο πλευρό του τον λυράρη Γιώργο Δημητριάδη. Από εκείνη την περίοδο άρχισε να διαμορφώνεται πιο σταθερά η επαγγελματική του παρουσία στο ποντιακό τραγούδι.
Στον «Ξενιτέα» γνώρισε τον Γιωργούλη Κουγιουμτζίδη και την επόμενη χρονιά συνεργάστηκε μαζί του στο κέντρο «Ξεριζωμός» στην Πατρίδα Ημαθίας. Παρέμεινε εκεί για δύο χρόνια και η συνύπαρξή του με τον Κουγιουμτζίδη αποτέλεσε σημαντική εμπειρία για τη μουσική και ερμηνευτική του εξέλιξη.
Στη συνέχεια επέστρεψε στην Πτολεμαΐδα, όπου εμφανιζόταν για έξι συνεχόμενα χρόνια στο ποντιακό κέντρο «Ο Πόντος». Το 1988 μετακινήθηκε στον «Φάρο» της Βέροιας και την επόμενη χρονιά βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου εμφανίστηκε στη «Λεμόνα» μαζί με τον Ανέστη Μωυσή. Την επόμενη περίοδο στο σχήμα προστέθηκε και ο Κώστας Καραπαναγιωτίδης.
Ακολούθησε η κάθοδός του στην Αθήνα, όπου εμφανίστηκε για δύο χρόνια στην «Τρυγόνα» με λυράρη τον Μπάμπη Κεμανετζίδη. Επιστρέφοντας στη Θεσσαλονίκη συνεργάστηκε με το κέντρο «Αρίων» στο Κορδελιό και στη συνέχεια με την «Κοσμοκίνηση». Ακολούθησε ακόμη μία χρονιά στην «Τρυγόνα» της Αθήνας και κατόπιν τέσσερα συνεχόμενα χρόνια στη «Λεμόνα», σε μια περίοδο κατά την οποία είχε πλέον εδραιώσει τη θέση του στον χώρο της ποντιακής διασκέδασης.
Στη μακρόχρονη καλλιτεχνική του διαδρομή εμφανίστηκε σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, ενώ ταξίδεψε επανειλημμένα και στο εξωτερικό, σε χώρες όπου δραστηριοποιούνται οργανωμένες ποντιακές κοινότητες, παρουσιάζοντας το ποντιακό τραγούδι σε ομογενειακό κοινό.
Η πορεία του συνδέθηκε στενά με την εποχή κατά την οποία τα ποντιακά κέντρα διασκέδασης αποτελούσαν βασικό πυρήνα της μουσικής ζωής του ποντιακού χώρου, και ο ίδιος υπήρξε από τους τραγουδιστές που διαμόρφωσαν σταθερή παρουσία μέσα σε αυτό το περιβάλλον για πολλές δεκαετίες.
Albums/Singles (33)


















Τραγούδια (98)
- Άγγελος ση γην - Ψάχνοντας στον Πόντο
- Αδά σ’ αούτ’ τη μαχαλάν - Παρχαρόπουλον
- Αδέλφι͜α - Ψάχνοντας στον Πόντο
- Άμον τ’ έξυπνον πουλίν - Τραγουδάμε Νάκο Ευσταθιάδη
- Άμον τ’ έξυπνον πουλίν - Παρχαρόπουλον
- Αναστορώ - Αναστορώ
- Άνθρωπε - Τ’ εμόν ο φίλον
- Αρνί μ’, εσέν να είχα σε - Το μοναχοπαίδ’
- Αρνόπο μ’, ντ’ εχολιάσκουσ’νε; - Ψάχνοντας στον Πόντο
- Άστρα μη τοουσ̌εύετεν - Τ’ εμόν ο φίλον
- Ατέν ντο αγαπώ - Εγάπ’, πόνος και δάκρυ͜α
- Ατώρα που ετράνυνες - Ψάχνοντας στον Πόντο
- Αφιέρωμα στο γιο μου - Τ’ εμόν ο φίλον
- Αφιέρωμα στον Στηβ Πεσιρίδη - Αφιέρωμα στον Στηβ Πεσιρίδη
- Άψιμον ση καρδία μ’ - Το μοναχοπαίδ’
- Άψιμον το παράπονο μ’ - Τ’ εμόν ο φίλον
- Βιώματα 21 - Βιώματα
- Γεραλίν καρδία - Παρχαρόπουλον
- Για τ’ εσέναν τραγωδώ - Λυράρηδες και τραγουδιστές Νο2
- Για τ’ εσέναν τραγωδώ - Το μοναχοπαίδ’
- Εβγαίν’νε τ’ αγριολούλουδα - Ψάχνοντας στον Πόντο
- Εγώ έμ’νε καλόν παιδίν - Εγάπ’, πόνος και δάκρυ͜α
- Εγώ τ’ αρνί μ’ εφίλεσα - Έτον έναν νυχτοπούλ’
- Είνας γαρή κλαίει και πονεί - Ξενιτεία
- Ειρήνη είπεν ο Χριστόν - Μ’ έναν λαλίαν και έναν καρδίαν
- Εκάτσα κι αναμένω σε - Κιμιγιάν
- Έλα, πουλί μ’, μετ’ εμέν - Εγάπ’, πόνος και δάκρυ͜α
- Ένας πατέρας αναμέν’ - Ξενιτεία
- Ένοιξαν τα τριαντάφυλλα - Το μοναχοπαίδ’
- Ένοιξαν τα τριαντάφυλλα - Ένοιξαν τα τριαντάφυλλα
- Εντάμαν εντάμαν - Τ’ εμόν ο φίλον
- Έρθες κι έφυες - Έρθες κι έφυες
- Εροθύμεσα τ’ ομμάτι͜α σ’ - Εγάπ’, πόνος και δάκρυ͜α
- Εσέν, πουλόπο μ’, τερώ - Φώτισην δος ατεν, Θεέ μ’
- Εφτά ζευγάρι͜α και το τέκ’ - Χαράντας, στεφανώματα
- Έχω λόγια να λέγω σε - Το μοναχοπαίδ’
- Η κόρ’ παρχαροτσ̌ίτσ̌εκον - Παρχαρόπουλον
- Η μάνα και ο πατέρας - Παρχαρόπουλον
- Θεέ μ’, ντο έπαθα; - Τ’ εμόν ο φίλον
- Ίμερα μ’, εροθύμεσα - 25 χρόνια Ασλανίδης - 30 χρόνια VASIPAP
- Καλοκαίρ’ και πανοΰρι͜α - Καλοκαίρ’ και πανοΰρι͜α
- Κεμεντζ̌ετζ̌ής - Μ’ έναν λαλίαν και έναν καρδίαν
- Κόρ’, τη μάνα σ’ πέ’ ατο - Πόντος-Καύκασος-Ελλάδα
- Κόρη, τη μάνα σ’ πέ’ ατεν - Εγάπ’, πόνος και δάκρυ͜α
- Κοτζ̌ά-Αναστάσ’ - Κοτζ̌ά-Αναστάσ’
- Μαναχός κανείς ’κι ζει - Ψάχνοντας στον Πόντο
- Μιθριδάτης του Λαυρίου - Μιθριδάτης του Λαυρίου
- Ν’ αϊλί εσέν, νε Ματσούκα - 25 χρόνια Ασλανίδης - 30 χρόνια VASIPAP
- Ντό θ’ ευτάγω μετ’ εσέν - Παρχαρόπουλον
- Ξενιτεία - Το μοναχοπαίδ’
- Ξ̌ι, ξ̌ι, τα κοσσάρας - 25 χρόνια Ασλανίδης - 30 χρόνια VASIPAP
- Ο ήλιον εβασίλεψεν - Εγάπ’, πόνος και δάκρυ͜α
- Ο πατέρα μ’, μάνα - Εγάπ’, πόνος και δάκρυ͜α
- Ο Πόντον σο ποδάρ’ - Τ’ εμόν ο φίλον
- Οδοιπορικό - Οδοιπορικό στον Πόντο
- Όνερον - Όνερον
- Όντες αγαπάς - Οδοιπορικό στον Πόντο
- Όντες λύουν τα χ̌ι͜όνι͜α - Ψάχνοντας στον Πόντο
- Ορφανός επέμ’να - Το μοναχοπαίδ’
- Ους ατώρα ντ’ εζησα - Ψάχνοντας στον Πόντο
- Παρταπάσ̌ι͜α - Σ’ όρωμα μ’ η Παναΐα
- Παρχαρόπουλον - Παρχαρόπουλον
- Πατέρα ’κι ανασπάλλω σε - Παρχαρόπουλον
- Πατέρας - Εγάπ’, πόνος και δάκρυ͜α
- Πατρίδας φορεσία - Ψάχνοντας στον Πόντο
- Περ’μένω σε - Παρχαρόπουλον
- Πολλά χρόνι͜α τυραννί͜εις με - Το μοναχοπαίδ’
- Ποντιακά κάλαντα Πρωτοχρονιάς - Ποντιακά κάλαντα Πρωτοχρονιάς
- Πόντιοι εγεννέθαμε - Εγάπ’, πόνος και δάκρυ͜α
- Πού έν’ ο Θεόν; - Πού έν’ ο Θεόν;
- Πού κέσ’ είσαι; - Τ’ εμόν ο φίλον
- Προξενία - Το χαμόγελο του Τάκη
- Πώς έν’ αούτο η ζωή - Πώς έν’ αούτο η ζωή
- Σ’ Αλισοφί ετράνυνα - Ψάχνοντας στον Πόντο
- Σπίγγ’ ο καιρόν - Σ’ όρωμα μ’ η Παναΐα
- Τ’ άδικον μόνον επέμ’νεν - Φώτισην δος ατεν, Θεέ μ’
- Τ’ εμετέρ’ ας ση Ρουσίαν - Παρχαρόπουλον
- Τ’ εμόν εγάπ’ έν’ μίαν - Τ’ εμόν εγάπ’ έν’ μίαν
- Τ’ εμόν ο γιον - Τ’ εμόν ο γιον
- Τ’ εμόν ο φίλον - Τ’ εμόν ο φίλον
- Τ’ ομμάτι͜α σ’ πα ενέσπαλα - Ψάχνοντας στον Πόντο
- Τ’ οσπίτι σ’ ετριγύλιζα - Κιμιγιάν
- Τα βάσανα ντ’ εδέβα - Έναν μουχαπέτ’ σα Ούτσ̌ενα
- Τα βάσανα ντ’ εδέβα - Το μοναχοπαίδ’
- Τα δάκρυ͜α μ’ λιβοστάλαχτα - Μ’ έναν λαλίαν και έναν καρδίαν
- Τα ολήμαυρα τ’ ομμάτι͜α σ’ - Τ’ εμόν ο φίλον
- Τα παράπονα τη ξενιτέα - Παρχαρόπουλον
- Τα χρόνια άμον τον νερόν - Τα χρόνια άμον το νερόν
- Το μοναχοπαίδ’ - Το μοναχοπαίδ’
- Το συμφέρον - Εγάπ’, πόνος και δάκρυ͜α
- Τσ̌ιτσ̌έκι μ’ και γιαβρί μ’ - Τσ̌ιτσ̌έκι μ’ και γιαβρί μ’
- Φίλε, άμον εμέν - Φίλε, άμον εμέν
- Φουρουτζ̌ής - Παρχαρόπουλον
- Φουρουτζ̌ής - Τραγουδάμε Νάκο Ευσταθιάδη
- Χαρίστεν - Χαράντας, στεφανώματα
- Χασ̌ιλωμένα τσ̌αρούχ̌ι͜α - 25 χρόνια Ασλανίδης - 30 χρόνια VASIPAP
- Χορέψτεν, χορέψτεν - Εγάπ’, πόνος και δάκρυ͜α
- Χριστούγεννα σ’ όλεν την γην - Οδοιπορικό στον Πόντο














