Κόρη, τη μάνα σ’ πέ’ ατεν

Κόρη, τη μάνα σ’ πέ’ ατεν
εμέν μη καταράται
Σα υστερνά θα πουσ̌μανεύ’
εμέν γαμπρόν θα ευτάτε

Άλλο, πουλόπο μ’, ’κ’ επορώ,
άλλο ’κι ταγιανίζω
Ας ση μάνας σ’ τα παλαλά
εσέν πολλά νουνίζω

Τη μάνα σ’, πουλί μ’, πέ’ ατο
τέρσι͜α να μη τερεί μας
Τα ώρας εγιανάσ̌εψαν,
τα ευχ̌ία τ’ς να δί’ μας

Άλλο, πουλόπο μ’, ’κ’ επορώ,
άλλο ’κι ταγιανίζω
Ας ση μάνας σ’ τα παλαλά
εσέν πολλά νουνίζω

Η άνοιξη εγιανάσ̌εψεν,
το καλοκαίρ’ θα έρ’ται
Κόρη, τη μάνα σ’ πέ’ ατεν
νύφε σ’ εμέν θα φέρ’ -τ- σε
Τη μάνα σ’, πουλί μ’, πέ’ ατεν
νύφε σ’ εμέν θα φέρ’ -τ- σε

Άλλο, πουλόπο μ’, ’κ’ επορώ,
άλλο ’κι ταγιανίζω
Ας ση μάνας σ’ τα παλαλά
εσέν πολλά νουνίζω