Ο Νίκος Ιωαννίδης γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1941 στο Αμμοχώρι Φλώρινας. Η οικογένειά του έλκει την καταγωγή της από τον ιστορικό Πόντο, με τον πατέρα του να κατάγεται από την Τσιμερά της Χαλδίας και τη μητέρα του από τη Δανίαχα της Ματσούκας.

Από πολύ μικρή ηλικία στράφηκε στην ποντιακή λύρα, μεγαλώνοντας μέσα σε ένα περιβάλλον έντονα συνδεδεμένο με την ποντιακή μουσική παράδοση. Μία από τις πρώτες δημόσιες παρουσίες του πραγματοποιήθηκε μέσα από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό Φλώρινας, στην εβδομαδιαία εκπομπή της Ευξείνου Λέσχης Φλώρινας, όπου έπαιζε λύρα και τραγουδούσε παραδοσιακούς σκοπούς του Πόντου. Κατά τη δεκαετία του 1960 ακολούθησε για ένα διάστημα το μεταναστευτικό ρεύμα προς τη Δυτική Γερμανία, χωρίς όμως να παραμείνει εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η μουσική του φυσιογνωμία εντάσσεται στη σχολή του μεγάλου λυράρη Γώγου Πετρίδη, του επονομαζόμενου «Πατριάρχη της ποντιακής λύρας», του οποίου η τεχνική και το ύφος άσκησαν καθοριστική επίδραση σε ολόκληρες γενιές λυράρηδων. Ο Ιωαννίδης συγκαταλέγεται στους σημαντικούς εκπροσώπους της μεταπολεμικής γενιάς της ποντιακής λύρας, που συνέβαλαν στη συνέχεια και στη διαμόρφωση του νεότερου τρόπου ερμηνείας του οργάνου.

Στην πολύχρονη καλλιτεχνική του πορεία ανέπτυξε έντονη παρουσία τόσο στα ποντιακά κέντρα όσο και στη δισκογραφία, όχι μόνο ως λυράρης αλλά και ως τραγουδιστής, στιχουργός και συνθέτης. Η δισκογραφική του δραστηριότητα εκτείνεται σε πολλές δεκαετίες και περιλαμβάνει προσωπικές δουλειές αλλά και πολυάριθμες συνεργασίες. Μεταξύ των χαρακτηριστικών κυκλοφοριών του συγκαταλέγονται τα Ποντιακά - Νίκος Ιωαννίδης, Τα χορευτικά του Νίκου Ιωαννίδη, Νίκος Ιωαννίδης Νο10, Πονεμέντσα μάνα, Ν’ αϊλί που ’κ’ ευρέθεν, Η Τραπεζούντα Πόντος έν’, Η μάνα και Πιστός στην παράδοση.

Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε και η συμβολή του στην ανάδειξη νεότερων καλλιτεχνών. Το 1976, αναζητώντας τραγουδιστή για το ποντιακό κέντρο «Κομπαρσίτα» της Θεσσαλονίκης, επέλεξε ως συνεργάτη του τον νεαρό τότε Θόδωρο Παυλίδη, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην καθιέρωσή του στην επαγγελματική ποντιακή σκηνή. Η συνεργασία αυτή αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στην πορεία του Παυλίδη και αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της παρουσίας του Ιωαννίδη στο καλλιτεχνικό γίγνεσθαι της εποχής.

Η μουσική παράδοση της οικογένειας συνεχίστηκε και από τον γιο του, Γώγο Ιωαννίδη, ο οποίος μεγάλωσε μέσα στο μουσικό περιβάλλον του πατέρα του και ακολούθησε στη συνέχεια τη δική του πορεία ως μουσικός, τραγουδιστής και λυράρης. Πατέρας και γιος έχουν συνυπάρξει και δισκογραφικά, συνεχίζοντας μέσα από δύο γενιές την παρουσία της οικογένειας Ιωαννίδη στην ποντιακή μουσική.