Στιχουργοί: Νίκος Ιωαννίδης
Συνθέτες: Νίκος Ιωαννίδης
Έμορφα είν’ τα νεότητα
άμον τα τσ̌ιτσ̌εκόπα
Κι άμον πουλία ντο λαλούν
απάν’ κέσ’ σα κλαδόπα
Ν’ αϊλί εκείνον που γερά
κι ασπρύν’νε τα μαλλία τ’
Άμον αητός χωρίς φτερά
απάν’ κέσ’ σα ραχ̌ία
Μίαν είν’ τα νεότητα
σ’ αβούτ’ την κοινωνίαν
Νασάν εκείνον π’ έχ̌’ ατα
και ’κι γερά καμίαν| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αβούτ’ | αυτό/ή, αυτοί/ές/ά | ||
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα |  |
| απάν’ | πάνω | ||
| ασπρύν’νε | ασπρίζουν | ||
| ατα | αυτά | ||
| γερά | γερνάει | ||
| είν’ | (για πληθ.) είναι | ||
| έμορφα | όμορφα | ||
| έχ̌’ | έχει | ||
| καμίαν | ποτέ | ||
| κέσ’ | προς τα εκεί, προς το μέρος εκείνο | κέσου<κεῖσ’<κεῖσε<ἐκεῖσε | |
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κλαδόπα | κλαδάκια | ||
| λαλούν | βγάζουν λαλιά, καλούν, αποκαλούν, προσκαλούν, οδηγούν | ||
| μίαν | μια φορά | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| νασάν | χαρά σε | ||
| νεότητα | νιότη, νιάτα | ||
| ραχ̌ία | ράχες, βουνά | ||
| τσ̌ιτσ̌εκόπα | (υποκορ.) άνθη, λουλούδια | çiçek |  |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αβούτ’ | αυτό/ή, αυτοί/ές/ά | ||
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| απάν’ | πάνω | ||
| ασπρύν’νε | ασπρίζουν | ||
| ατα | αυτά | ||
| γερά | γερνάει | ||
| είν’ | (για πληθ.) είναι | ||
| έμορφα | όμορφα | ||
| έχ̌’ | έχει | ||
| καμίαν | ποτέ | ||
| κέσ’ | προς τα εκεί, προς το μέρος εκείνο | κέσου<κεῖσ’<κεῖσε<ἐκεῖσε | |
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κλαδόπα | κλαδάκια | ||
| λαλούν | βγάζουν λαλιά, καλούν, αποκαλούν, προσκαλούν, οδηγούν | ||
| μίαν | μια φορά | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| νασάν | χαρά σε | ||
| νεότητα | νιότη, νιάτα | ||
| ραχ̌ία | ράχες, βουνά | ||
| τσ̌ιτσ̌εκόπα | (υποκορ.) άνθη, λουλούδια | çiçek | |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 