Ανάστα

Μίαν με τ’ εφίλεσα σε,
αρνόπο μ’, εχολι͜άστες
Το καπαέτ’ τ’ εσόν έτον,
μετ’ εμέν ντ’ εβραδι͜άστες;

Ανάστα μ’, ξαν Ανάστα μ’,
σ’ οσπίτι σ’ εβραδι͜άστα
Αΐκον έμορφον κορίτσ’
καμίαν ’κ’ εγκαλι͜άστα

Την Ανάσταν εφίλεσα
κι όλον τα χ̌είλι͜α μ’ λείφτω
’Κι ξέρω πού κέσ’ λάσ̌κεται
να πάω ατέν ευρήκω

Ανάστα μ’, ψ̌η μ’, Ανάστα μ’,
σ’ οσπίτι σ’ εβραδι͜άστα
Αΐκον έμορφον κορίτσ’
καμίαν ’κ’ εγκαλι͜άστα