
Σάββας Τσενεκίδης
Σάββας Τσενεκίδης
Ο Σάββας Τσενεκίδης γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1988 στην Πτολεμαΐδα Κοζάνης. Είναι γιος του αείμνηστου λυράρη και τραγουδιστή Χρήστου Τσενεκίδη. Ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη, είναι παντρεμένος και πατέρας ενός παιδιού.
Η ενασχόλησή του με τη στιχουργική ξεκίνησε το 2015, όταν τα πρώτα του δίστιχα συμπεριλήφθηκαν στον πολυμετοχικό δίσκο «Το μεκατίρι μ’» του Γιάννη Τσανασίδη. Στην έκδοση αυτή υπογράφει δύο τραγούδια, που ερμήνευσαν οι βιωματικοί καλλιτέχνες του είδους Γιάννης Χαραλαμπίδης (Μώμος) και ο αείμνηστος Λευτέρης Κοκκινίδης (Κοκκινάς).
Από τότε μέχρι σήμερα έχει συνεργαστεί με πλήθος καλλιτεχνών της ποντιακής μουσικής, παραδίδοντας στίχους που μελοποιήθηκαν και δισκογραφήθηκαν από σημαντικούς ερμηνευτές και μουσικά σχήματα. Μεταξύ άλλων, έργα του έχουν ερμηνεύσει ο Αλέξης Παρχαρίδης, ο Γιώργος Ιωαννίδης, ο Κυριάκος Τριανταφυλλίδης, ο Μπάμπης Ιωακειμίδης, ο Γιάννης Γκόσιος, ο Στάθης Τσαϊρίδης, ο Χρήστος Ιωαννίδης, ο Παναγιώτης Θεοδωρίδης, ο Λάζαρος Κεφαλίδης, ο Γιάννης Μιχαηλίδης και το Argatia Ensemble. Στίχους του έχει ερμηνεύσει επίσης η Σοφία Παπάζογλου στον δίσκο «Τη σεβντάς το μαχ̌αίρ’» του Θανάση Στυλίδη.
Άνθρωπος του μουχαπετιού και της παρέας, αντλεί συχνά έμπνευση από τα βιώματα του δίνοντας έμφαση κυρίως στον έρωτα και στις πτυχές του που κουβαλούν καημό, δυσκολία και εσωτερική ένταση, όπως αυτές αποτυπώνονται μέσα από το ποντιακό εκφραστικό ύφος. Παράλληλα, ασχολείται ερασιτεχνικά με την ποντιακή λύρα.
lyrics
Τραγούδια (49)
- Αγρόμηλον - Λεφτοκάρυ͜α
- Άλλο ’κι ταγιανίζω - Άλλο ’κι ταγιανίζω
- Άμον γυρευός - Επαναπροσδιορισμός
- Άμον νύχτας όνερον - Άμον νύχτας όνερον
- Αν εξέρ’να - Τη σεβντάς το μαχ̌αίρ’
- Αν θα φεύω σα μακρά - Τ’ ουρανού τα μερτιβένια
- Απ’ εσέν ’κι χολιάσκουμαι - Κεμεντζ̌έ και λαλία
- Για την εγάπ’ ντο λέγ’νε - Εγώ έμ’ π’ ετραγώδεσα
- Γιαβάς̌-γιαβάς̌ - Γιαβάς̌-γιαβάς̌
- Γνεφίζω κι αραεύω σε - Έναν εγκάλια ορώματα
- Εγάπη σ’ έτον ψέμαν - Τη φέγγονος η στράτα
- Έλα σην οτά μ’ - Πρώτο φως
- Έμπα ση εγάπ’ς τη στράταν - Έμπα ση εγάπ’ς τη στράταν
- Εμπροπίσ’ - Prisma
- Έναν γραμμόπον - Επαναπροσδιορισμός
- Έναν εγάπ’ χαμένον - Τη φέγγονος η στράτα
- Έπαρ’ τη στράταν τσ’ εγάπ’ς - Το μεκατίρι μ’
- Έπαρ’, τρυγόνα μ’, την κλώσ’ - Αυλών Έμ-πνευσις
- Επέρεν στράταν κι έφυεν - Ηλιόβρεχ̌η
- Επεχωρίγα την χαράν - Το θάμαν
- Ζελεύω τηνάν αγαπάς - Κιμιγιάν
- Η ψ̌η όντες αγαπά - Θεού θέλεμαν
- Θεού εγάπ’ αν έτονε - Αυλών Έμ-πνευσις
- Κάθουμαι αναμέν’ ατεν - Αυλών Έμ-πνευσις
- Κάποτε τα πουλόπα - Κάποτε τα πουλόπα
- Μη φοάσαι τη σεβντάν - Μη φοάσαι τη σεβντάν
- Μικρίκεσσα μ’ - Το μεκατίρι μ’
- Νοσταλγικό - Εντάμα
- Ξαν θα έρχουμαι - Ξαν θα έρχουμαι
- Όλια τσ’ εγάπ’ς τα έμορφα - Ύψωμαν
- Όνερον γλυκύν - Ήχος υφαντός
- Ονέρ’τα για τ’ εσέναν - Ονέρ’τα για τ’ εσέναν
- Πατρίδα μ’, Σούρμενα - Εντάμα
- Ποίος εμέν να εγροικά; - Έναν εγκάλια ορώματα
- Ποίος έν’ τσ’ εγάπ’ς ο Θεόν - Τη σεβντάς το μαχ̌αίρ’
- Ποίος εξέρ’ ας σην εγάπ’ - Ποίος εξέρ’ ας σην εγάπ’
- Ποίσον την καρδία μ’ - Ύψωμαν
- Σεβντάς παρηγορία - Τη φέγγονος η στράτα
- Σεβντι͜αλίσσα - Τη φέγγονος η στράτα
- Ση μαχαλά σ’ ελάσκουμ’νε - Ση μαχαλά σ’ ελάσκουμ’νε
- Τη καρδίας ι-μ’ το γερίν - Αγγείου Μνήμες
- Τη σεβντάς ι-σ’ τα έμορφα - Τη φέγγονος η στράτα
- Τη φέγγονος η στράτα - Τη φέγγονος η στράτα
- Τούλωσον - Τούλωσον
- Τραωδώ, τραβαγγελίζω - Τη σεβντάς το μαχ̌αίρ’
- Τσ’ εγάπ’ς απιταχτέριν - Καρδίας λογόπα
- Τσ’ εγάπ’ς εμουν τα άνθι͜α - Τσ’ εγάπ’ς τα χαβεσλούκια
- Τσ’ εγάπ’ς τα χαβεσλούκια - Τσ’ εγάπ’ς τα χαβεσλούκια
- Τσ̌ίξον εμέν τον άχαρον - Θεού θέλεμαν