Έναν γραμμόπον

Αναμένω να ’λέπ’ ατα
αλλομίαν τ’ ομμάτι͜α σ’
ν’ ερρούζ’νες σ’ εγκαλιόπο μου
κι επαίρ’νες τα μουράτι͜α σ’

Έναν γραμμόπον νά ’γραφ’νες
εμέν να στυχαριά͜εις με
Να έλεες, τσούνας κουτάβ’,
πόσον πολλά αγαπάς με

Φοούμαι, θ’ ανασπάλλομε,
πουλόπο μ’, τ’ έναν τ’ άλλο
Τελείται η υπομονή μ’,
’κι θ’ αναμένω σε άλλο