Στιχουργοί: Σάββας Τσενεκίδης
Συνθέτες: Χρήστος Καλιοντζίδης
Αραεύω το γιαβρί μ’
όντες πάω σον παρχάρ’
Τα πουλία ερωτώ
να δίν’νε με έναν χαπάρ’
Το καλύβι μ’ τ’ έρημον,
τη ρομάνα μ’ αναμέν’
Τα ιχνάρι͜α τ’ς αραεύω
ολόερα σο τσ̌ιμέν’
Γιάμ’ τη στράταν έχασεν
και ’κι ξέρ’ πού κέσ’ θα πάει;
Γιάμ’ εμέναν περιπαίζ’
και τσ̌αλιμόπα -ν- ευτάει;
Πάντα θ’ αναμέν’ ατεν,
ας σο νου μ’ ’κι θα εβγαίν’
Σην καρδία μ’ ’κ’ εχωρεί
άλλεσα να έρ’ται εμπαίν’| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αναμέν’ | περιμένει | ||
| αραεύω | ψάχνω, αναζητώ, γυρεύω | aramak |  |
| ας σο | απ’ το | ασό σο (από το) | |
| ατεν | αυτήν | ||
| γιαβρί | μωρό, μικρό, παιδί | yavru | |
| γιάμ’ | μήπως, ή μη | ya/yā + μη |  |
| δίν’νε | δίνουν | ||
| εβγαίν’ | βγαίνει | ||
| εμπαίν’ | μπαίνει | ||
| έρ’ται | έρχεται | ||
| ερωτώ | ρωτάω | ||
| ευτάει | κάνει, φτιάχνει | εὐθειάζω | |
| έχασεν | έχασε, έδιωξε, πέταξε κτ | ||
| εχωρεί | χωράει | ||
| ιχνάρι͜α | χνάρια, ίχνη | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κέσ’ | προς τα εκεί, προς το μέρος εκείνο | κέσου<κεῖσ’<κεῖσε<ἐκεῖσε | |
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| ολόερα | ολόγυρα | ||
| όντες | όταν | ||
| παρχάρ’ | ορεινός τόπος θερινής βοσκής | ||
| περιπαίζ’ | περιπαίζω/ει, κοροϊδεύω/ει | ||
| ρομάνα | παρχαρομάνα, γυναίκα επιφορτισμένη με την επιμέλεια των ζώων και άλλες γαλακτοκομικές εργασίες στο παρχάρι (θερινό βοσκοτόπι) | ||
| στράταν | δρόμο | ||
| τσ̌αλιμόπα | (υποκορ.) επιδέξιες κινήσεις (σε χορό κ.ά.), σκέρτσα, καμώματα | çalım + -όπον | |
| τσ̌ιμέν’ | γρασίδι, χλοερή έκταση | çimen | |
| χαπάρ’ | χαμπάρι, είδηση, μαντάτο | haber/ḫaber |  |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αναμέν’ | περιμένει | ||
| αραεύω | ψάχνω, αναζητώ, γυρεύω | aramak | |
| ας σο | απ’ το | ασό σο (από το) | |
| ατεν | αυτήν | ||
| γιαβρί | μωρό, μικρό, παιδί | yavru | |
| γιάμ’ | μήπως, ή μη | ya/yā + μη | |
| δίν’νε | δίνουν | ||
| εβγαίν’ | βγαίνει | ||
| εμπαίν’ | μπαίνει | ||
| έρ’ται | έρχεται | ||
| ερωτώ | ρωτάω | ||
| ευτάει | κάνει, φτιάχνει | εὐθειάζω | |
| έχασεν | έχασε, έδιωξε, πέταξε κτ | ||
| εχωρεί | χωράει | ||
| ιχνάρι͜α | χνάρια, ίχνη | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κέσ’ | προς τα εκεί, προς το μέρος εκείνο | κέσου<κεῖσ’<κεῖσε<ἐκεῖσε | |
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| ολόερα | ολόγυρα | ||
| όντες | όταν | ||
| παρχάρ’ | ορεινός τόπος θερινής βοσκής | ||
| περιπαίζ’ | περιπαίζω/ει, κοροϊδεύω/ει | ||
| ρομάνα | παρχαρομάνα, γυναίκα επιφορτισμένη με την επιμέλεια των ζώων και άλλες γαλακτοκομικές εργασίες στο παρχάρι (θερινό βοσκοτόπι) | ||
| στράταν | δρόμο | ||
| τσ̌αλιμόπα | (υποκορ.) επιδέξιες κινήσεις (σε χορό κ.ά.), σκέρτσα, καμώματα | çalım + -όπον | |
| τσ̌ιμέν’ | γρασίδι, χλοερή έκταση | çimen | |
| χαπάρ’ | χαμπάρι, είδηση, μαντάτο | haber/ḫaber | |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 