
Μαρία Αθανασιάδου-Ποικιλίδου
Μαρία Αθανασιάδου-Ποικιλίδου
Η Μαρία Αθανασιάδου Ποικιλιδου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1968. Οι γονείς της είχαν έρθει από τη Ρωσία το 1966, φέροντας μαζί τους τη μνήμη, τη γλώσσα και τον πολιτισμό του Πόντου. Η μητέρα της καταγόταν από την Κερασούντα και ο πατέρας της από την Ορντού.
Οι πρώτες και πιο ζωντανές παιδικές της εικόνες είναι βαθιά συνδεδεμένες με τη μουσική και το τραγούδι. Θυμάται τον πατέρα της να παίζει λύρα και τη μητέρα της να τραγουδά στον ρυθμό της, ενώ στο σπίτι συχνά οργανώνονταν παρακάθια με συγγενείς. Παράλληλα, ο πατέρας της καλούνταν να παίξει σε γάμους, με ιδιαίτερα έντονες τις αναμνήσεις από το νυφεπάρμα, ένα από τα πιο συγκινητικά μέρη του ποντιακού γάμου.
Σε νεαρή ηλικία ταξίδεψε στη Ρωσία και επισκέφθηκε τα μέρη όπου έζησαν οι δικοί της άνθρωποι. Η επαφή της με συγγενείς του πατέρα της, οι οποίοι μιλούσαν αποκλειστικά ποντιακά, υπήρξε καθοριστική. Στα ορεινά χωριά του Καυκάσου, όπου η ποντιακή ήταν η μόνη γλώσσα επικοινωνίας, ένιωσε έντονα πως βρισκόταν στον ίδιο τον Πόντο. Άλλωστε, και στο οικογενειακό της περιβάλλον, οι γονείς της μιλούσαν πάντοτε ποντιακά.
Μεγαλώνοντας, δημιούργησε τη δική της οικογένεια. Όταν αργότερα βρήκε τον χρόνο και τον εσωτερικό χώρο να στραφεί προς τον εαυτό της, όλα αυτά τα βιώματα και τα ερεθίσματα άρχισαν να εκφράζονται μέσα από τον στίχο.
Για χρόνια υπήρξε ενεργό μέλος του Συλλόγου Ποντίων Αγίας Βαρβάρας «Ο Φάρος», συμμετέχοντας και στο χορευτικό τμήμα, ενώ ταυτόχρονα φοίτησε για κάποιο διάστημα σε σχολή αγιογραφίας. Δύο διαφορετικοί τρόποι έκφρασης, με κοινό σημείο την ίδια βαθιά αγάπη. Και όταν η αγάπη είναι ο οδηγός, δεν υπάρχει ανάγκη για εξηγήσεις.
Κράτησε μέσα της ό,τι άγγιξε την ψυχή της σε σχέση με το ποντιακό στοιχείο, ως τρόπο ζωής, μνήμης και δημιουργίας.
lyrics
Τραγούδια (15)
- Αρχοντοκόριτσο μ’ - Αρχοντοκόριτσο μ’
- Ελαίας δέντρον - Ελαίας δέντρον
- Ετσέρτσαν το καμίσι μ’ - Ετσέρτσαν το καμίσι μ’
- Κάπως έν’ ατό η εγάπη σ’ - Κάπως έν’ ατό η εγάπη σ’
- Καρδι͜ά μ’, τον κόσμον χάλασον - Καρδι͜ά μ’ τον κόσμον χάλασον
- Ντ’ έσυρεν ατός ο Πόντον - Αρχοντοκόριτσο μ’
- Ποίος εξέρ’ - Ποίος εξέρ’
- Πού έν’ ο Θεόν; - Πού έν’ ο Θεόν;
- Σ’ εγάπ’ς τα μονοπάτι͜α - Σ’ εγάπ’ς τα μονοπάτι͜α
- Σεβνταλής - Σεβνταλής
- Ση σεβτά σ’ ορκίσκουσ’νε - Ση σεβτά σ’ ορκίσκουσ’νε
- Σο καλόν - Σο καλόν
- Τ’ εγάπεσα - Τ’ εγάπεσα
- Χάμαι ας ση σεβντά σ’ - Χάμαι ας ση σεβντά σ’
- Χρυσόν δαχτυλίδ’ - Θεέ μ’, την στράταν δείξον με