
Λάμπης Παυλίδης
Λάμπης Παυλίδης
Ο Χαράλαμπος (Λάμπης) Παυλίδης γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 1961 στο Αρσένι Πέλλας. Προέρχεται από οικογένεια με έντονη σχέση με τη βυζαντινή ψαλτική και την ποντιακή μουσική. Είναι ο μικρότερος από τα τρία αδέλφια της οικογένειας, ανάμεσα στα οποία ήταν και ο τραγουδιστής Θεόδωρος Παυλίδης.
Στο οικογενειακό του περιβάλλον μιλούσαν ποντιακά, γεγονός που συνέβαλε στη βαθιά εξοικείωσή του με τη διάλεκτο και αργότερα στη στιχουργική του έκφραση. Φοίτησε σε ιερατική σχολή, επιδιώκοντας μέσα από την ψαλτική να καλλιεργήσει τη φωνή, την αναπνοή και την άρθρωσή του.
Στα μουσικά του ακούσματα ξεχωριστή θέση κατείχε ο λυράρης Γώγος Πετρίδης, τον οποίο παρακολουθούσε σε ζωντανές εμφανίσεις. Συμμετείχε επίσης σε μουχαπέτια με παλαιότερους φορείς της ποντιακής μουσικής παράδοσης, ανάμεσά τους ο Γιώργος Τσαρτιλίδης, ο Αρχιμήδης Γεωργιάδης, ο Φιλάρετος Μαυρόπουλος και ο Γιωργούλης Κουγιουμτζίδης. Συνεργάστηκε σε εμφανίσεις με τους Κωστάκη και Σάββα Πετρίδη, διατηρώντας ιδιαίτερα στενή σχέση με τον πρώτο.
Ο ίδιος έχει περιγράψει το ποντιακό τραγούδι περισσότερο ως τρόπο ζωής παρά ως επάγγελμα. Στη μουσική του διαδρομή συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με τον Σάββα Λαζαρίδη, τον Γιώργο Πουλαντζακλή, τον Θανάση Στυλίδη και τον Μπάμπη Κεμανετζίδη, ενώ έχει στηρίξει και νεότερους λυράρηδες στα πρώτα τους βήματα.
Η στιχουργική του συνδέεται με προσωπικά βιώματα και οικογενειακές αναφορές. Σε δημοσιευμένη παρουσίασή του παρατίθενται δίστιχα αφιερωμένα στη σύζυγό του, στον γιο του Ευκλείδη, καθώς και στίχοι που αναφέρονται σε προσωπική δοκιμασία της υγείας του.
Albums/Singles (8)
Τραγούδια (29)
- Αν αποθάνω, γιαβρόπο μ’ - Σ’ αυτόν που τον έλεγαν «Θεόδωρο Παυλίδη»
- Αούτα τα νεότητα μ’ - Σ’ αυτόν που τον έλεγαν «Θεόδωρο Παυλίδη»
- Απάν’ σον Αε-Σέρ’-ι - Γιάμπολης | Ένα μουσικό οδοιπορικό
- Αρνόπο μ’, έκοψα τ’ ομούτ’ - Σ’ αυτόν που τον έλεγαν «Θεόδωρο Παυλίδη»
- Ας τρώγομε κι ας πίνομε - Σ’ αυτόν που τον έλεγαν «Θεόδωρο Παυλίδη»
- Αφέντα, ποδεδίζω σε - Σ’ αυτόν που τον έλεγαν «Θεόδωρο Παυλίδη»
- Βιώματα 17 - Βιώματα
- Εγάπανες κι εγάπανα - Γιάμπολης | Ένα μουσικό οδοιπορικό
- Η κόρ’ εδέκεν το νερόν - Σ’ αυτόν που τον έλεγαν «Θεόδωρο Παυλίδη»
- Η κόρ’ επήεν σον παρχάρ’ - Σ’ αυτόν που τον έλεγαν «Θεόδωρο Παυλίδη»
- Θ’ αποθάνω, πουλί μ’, ψεματικά - Σ’ αυτόν που τον έλεγαν «Θεόδωρο Παυλίδη»
- Θα πάω σ’ άγρι͜α σπήλαια - Γιάμπολης | Ένα μουσικό οδοιπορικό
- Θόδωρε, ας σο θάνατο σ’ - Σ’ αυτόν που τον έλεγαν «Θεόδωρο Παυλίδη»
- Καλομηνά κεράσ̌ι͜α - Ας σην Κεπέκ-Κλισά Κερασούντας σα παράλια της Κριμαίας
- Κερασούντα μ’ με τ’ ορμία σ’ - Ας σην Κεπέκ-Κλισά Κερασούντας σα παράλια της Κριμαίας
- Μ’ ανοί’τεν το παράθυρον - Ας παίρ’ η νύχτα άψιμον
- Να έσ̌κιζα την καρδία σ’ - Ας σην Κεπέκ-Κλισά Κερασούντας σα παράλια της Κριμαίας
- Οι σταυραετοί του ΠΑΟΚ - Ύμνοι του ΠΑΟΚ
- Παναέτα - Κρωμέτ’κα τραγωδίας
- Παράπονα έχω πολλά - Σ’ αυτόν που τον έλεγαν «Θεόδωρο Παυλίδη»
- Παρασ̌κευή σα πρόβατα - Σ’ αυτόν που τον έλεγαν «Θεόδωρο Παυλίδη»
- Πού είναι οι παλιόφιλοι - Έτον έναν νυχτοπούλ’
- Πού είσαι και ’κι φαίνεσαι; - Κιμιγιάν
- Σαντέτ’κα Τίκια - Γιάμπολης | Ένα μουσικό οδοιπορικό
- Ση χαμονήν θα χάμαι - Έτον έναν νυχτοπούλ’
- Σίναν να λέω τα τέρτι͜α μ’; - Σ’ αυτόν που τον έλεγαν «Θεόδωρο Παυλίδη»
- Τη θάλασσας το νερόν - Σ’ αυτόν που τον έλεγαν «Θεόδωρο Παυλίδη»
- Τη καρδι͜άς ι-μ’ τα βάσανα - Σ’ αυτόν που τον έλεγαν «Θεόδωρο Παυλίδη»
- Το καπαγ̆ιάτι μ’ ποίον έν’; - Κιμιγιάν







