Παρασ̌κευή σα πρόβατα

Παρασ̌κευή σα πρόβατα,
[Έι! πουλί μ’, ξαν, αρνί μ’]
τη Σάββα σα χορτάρι͜α
[Άτσ̌απα και γιατί;]
Την Κερεκήν θ’ αντρίζ’ν’ ατεν,
[Έι! πουλί μ’, ξαν, αρνί μ’]
με τα πολλά τα κάλλι͜α
[Άτσ̌απα και γιατί;/
Φύγον, πουλί μ’, κι έλα μετ’ εμέν]

Ακόμαν ντό είμαι -ν- εγώ,
[Έι! πουλί μ’, ξαν, αρνί μ’]
έχω δύο σεβντάδες
[Άτσ̌απα και γιατί;]
Τ’ έναν έν’ για τα κορτσόπα,
[Έι! πουλί μ’, ξαν, αρνί μ’]
τ’ άλλο για τοι χ̌ι͜οράδες
[Άτσ̌απα και γιατί;/
Φύγον κι έλα πουλί μ’, μετ’ εμέν]

Εφτά κουνία να κουνί͜εις,
[Έι! πουλί μ’, ξαν, αρνί μ’]
πάντα να είσαι χ̌έρα
[Άτσ̌απα και γιατί;]
Όντες κρούγω εγώ σο νου σ’
[Έι! πουλί μ’, ξαν, αρνί μ’]
να λες «εποίκα κι εύρα»,
[Άτσ̌απα και γιατί;/
Φύγον, πουλί μ’, κι έλα μετ’ εμέν]