Ο Λάμπης Τιλκερίδης, γνωστός και με το προσωνύμιο «Ρολογάς», γεννήθηκε στις 10 Μαΐου 1936 στην Καλλιθέα Προσοτσάνης Δράμας, με οικογενειακές ρίζες από το Καρς και την Αργυρούπολη του Πόντου. Υπήρξε μία από τις σημαντικές μορφές της παλαιότερης γενιάς των λυράρηδων και αυθεντικός εκφραστής της ποντιακής μουσικής παράδοσης.

Η σχέση του με την ποντιακή λύρα άρχισε από πολύ νεαρή ηλικία. Ήδη γύρω στα 14 του χρόνια είχε αποκτήσει αξιοσημείωτη δεξιοτεχνία στο όργανο και μπορούσε να εντυπωσιάζει το κοινό με το παίξιμό του. Στα χρόνια που ακολούθησαν διαμόρφωσε ένα ιδιαίτερο προσωπικό ύφος, το οποίο άσκησε σημαντική επίδραση σε μεταγενέστερους λυράρηδες.

Κατά τη μακρόχρονη καλλιτεχνική του πορεία συνεργάστηκε με πολλούς από τους σημαντικότερους Πόντιους καλλιτέχνες της εποχής του και συμμετείχε ενεργά στη μουσική ζωή της ποντιακής κοινότητας. Η τεχνική, το ρεπερτόριο και ο τρόπος ερμηνείας του τον κατέστησαν σημείο αναφοράς για νεότερους μουσικούς, ενώ αρκετοί τον τοποθετούσαν, ως προς τη συμβολή του στη λύρα, δίπλα σε μεγάλες μορφές όπως ο Γώγος Πετρίδης.

Ιδιαίτερη θέση στην πορεία του κατείχε η μετάδοση της τέχνης του στις επόμενες γενιές. Δίδαξε λύρα σε πολλούς νεότερους μουσικούς, συχνά αφιλοκερδώς, και γι’ αυτό καθιερώθηκε στη συνείδηση πολλών ως «ο δάσκαλος». Η διδασκαλία του δεν περιοριζόταν μόνο στην τεχνική του οργάνου. Όσοι τον γνώρισαν και μαθήτευσαν κοντά του αναφέρονταν συχνά στο ήθος, τη σεμνότητα, την ταπεινότητα και τον σεβασμό με τα οποία αντιμετώπιζε τόσο τη μουσική όσο και τους ανθρώπους γύρω του.

Μετά τον θάνατό του, οι μαρτυρίες συναδέλφων, μαθητών και νεότερων λυράρηδων ανέδειξαν ακριβώς αυτή τη διπλή παρακαταθήκη. Από τη μία, το ιδιαίτερο παίξιμο, το ρεπερτόριο και η τεχνική που πέρασαν στις επόμενες γενιές και, από την άλλη, η προσωπικότητα ενός ανθρώπου γλυκού, προσιτού και γενναιόδωρου, που μετέδιδε τη γνώση του χωρίς ιδιοτέλεια. Για πολλούς μουσικούς υπήρξε πηγή έμπνευσης και σημείο αναφοράς, ενώ η επίδρασή του παρέμεινε αισθητή ακόμη και σε λυράρηδες που δεν μαθήτευσαν άμεσα κοντά του.

Η προσωπικότητά του ήταν άρρηκτα δεμένη με τη μουσική. Όσοι τον γνώρισαν τον θυμούνται ως άνθρωπο με χιούμορ, ευαισθησία και αδιάλειπτη διάθεση να παίξει λύρα, αλλά και ως έναν καλλιτέχνη που παρέμεινε πιστός στον χαρακτήρα και στο ύφος της ποντιακής μουσικής παράδοσης.

Ο Λάμπης Τιλκερίδης έφυγε από τη ζωή στις 26 Απριλίου 2023, σε ηλικία 86 ετών. Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε έντονη συγκίνηση στον ποντιακό καλλιτεχνικό χώρο, με πλήθος μουσικών, μαθητών και ανθρώπων που είχαν μεγαλώσει ακούγοντας τη λύρα του να τον αποχαιρετούν.

Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος τον χαρακτήρισε γνήσιο εκφραστή της ποντιακής μουσικής παράδοσης και αυθεντικό καλλιτέχνη, με τη μουσική του οποίου μεγάλωσαν τραγουδώντας και χορεύοντας γενιές Ποντίων.

Η σημαντικότερη παρακαταθήκη του Λάμπη Τιλκερίδη βρίσκεται στους ίδιους τους μουσικούς που επηρεάστηκαν από το παίξιμο και τη διδασκαλία του. Δάσκαλος για πολλούς λυράρηδες, φορέας ενός παλαιότερου μουσικού ύφους και ακούραστος μεταδότης της γνώσης του, άφησε το αποτύπωμά του στην ποντιακή λύρα όχι μόνο μέσα από όσα ο ίδιος έπαιξε, αλλά και μέσα από όσα συνέχισαν να παίζουν εκείνοι που μαθήτευσαν άμεσα ή έμμεσα κοντά του.