Ο Δημήτρης Παπαδόπουλος γεννήθηκε στην Κατερίνη στις 4 Αυγούστου 1982. Είναι γιος του αείμνηστου Χρήστου Παπαδόπουλου και της Λουίζας Παπαδοπούλου και έχει δύο μεγαλύτερες αδελφές, την Όλγα και τη Νόπη, οι οποίες συνέβαλαν καθοριστικά στη διαμόρφωση και την ανατροφή του. Η οικογενειακή του καταγωγή συνδέεται με την Κιθάραινα της Τραπεζούντας, το Αργαλί και την Αργυρούπολη του Πόντου.

Τα πρώτα του μουσικά ερεθίσματα ήρθαν μέσα από το ίδιο του το σπίτι στη Νυρεμβέργη, το οποίο τη δεκαετία του 1980 και του 1990 αποτελούσε τόπο φιλοξενίας και συνάντησης πολλών Ποντίων καλλιτεχνών. Καθοριστικό ρόλο στη μουσική του διαμόρφωση έπαιξαν επίσης ο Σύλλογος Ποντίων Νυρεμβέργης και οι παρέες των μουχαπετλήδων, φίλων των γονιών του, μέσα στις οποίες ήρθε σε άμεση επαφή με τον αυθεντικό τρόπο μετάδοσης της ποντιακής μουσικής.

Σε ηλικία οκτώ ετών δοκίμασε για πρώτη φορά να παίξει λύρα, όμως για αρκετά χρόνια τον κέρδισε περισσότερο το ποδόσφαιρο. Παράλληλα ήταν χορευτής του Συλλόγου Ποντίων Νυρεμβέργης, με χοροδιδασκάλους αρχικά τον Κυριάκο Σαμψωνίδη και αργότερα τον Κωνσταντίνο Νικολαΐδη.

Η ουσιαστική στροφή προς τη μουσική ήρθε στα δεκαέξι του χρόνια, σε ένα χριστουγεννιάτικο ρεβεγιόν του συλλόγου. Καλεσμένος της εκδήλωσης ήταν ο Χαράλαμπος «Λάμπης» Παρχαρίδης, ο οποίος συμμετείχε στο πρόγραμμα με αγγείον. Η εμπειρία αυτή τον εντυπωσίασε τόσο ώστε από εκείνη τη στιγμή άρχισε να ασχολείται συστηματικά με την ποντιακή μουσική.

Έμαθε μόνος του φλογέρα και αγγείον, μελετώντας ηχογραφημένες κασέτες παλαιότερων οργανοπαικτών και θεωρώντας ως άτυπους δασκάλους του μουσικούς όπως ο Γιώργος Σοφιανίδης και ο Γιάννης Αραματανίδης. Η πρώτη επίσημη εμφάνισή του, ακόμη ως ερασιτέχνη, πραγματοποιήθηκε σε συνδιάσκεψη νεολαίας της ΟΣΕΠΕ στη Φρανκφούρτη, ύστερα από παρότρυνση φίλων του.

Το 2000 ξεκίνησε πλέον επαγγελματικά τη μουσική του πορεία, συμμετέχοντας σε καλοκαιρινές εκδηλώσεις ποντιακών σωματείων του νομού Πιερίας. Παράλληλα συνεργάστηκε με χορευτικά συγκροτήματα και ταξίδεψε με το αγγείον και τη φλογέρα του σε πολλές χώρες. Ανάμεσα στα σημαντικότερα ταξίδια της περιόδου συγκαταλέγονται η Προύσα και το Μεξικό με την Ένωση Ποντίων Πολίχνης, η Κύπρος και η Ρόδος με τους Ακρίτες Σταυρούπολης και η Αλγερία με την Ένωση Ποντίων Πιερίας.

Τις σεζόν 2001-2002 και 2002-2003 εργάστηκε στο κέντρο «Κορτσόπον» στην Αθήνα, ένα χώρο που ο ίδιος έχει χαρακτηρίσει ως σημαντικό «σχολείο» για την καλλιτεχνική του εξέλιξη. Η συνεργασία προέκυψε έπειτα από πρόταση του Νίκου Ζουρνατζίδη και του Βασίλη Τριανταφυλλίδη και εκεί συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με τον Κυριάκο Τριανταφυλλίδη και τους αδελφούς Ιωαννίδη.

Την επόμενη σεζόν, 2003-2004, βρέθηκε στο κέντρο «Αυλαία» στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης, όπου συνεργάστηκε με τους αδελφούς Ιωαννίδη, τον Θεόδωρο Βεροιώτη, τον Γιώργο Ανανιάδη και τον Χρύσανθο Θεοδωρίδη.

Παράλληλα άρχισε να συμμετέχει και στη δισκογραφία, αρχικά με αγγείον και φλογέρα. Μεταξύ των πρώτων χαρακτηριστικών συμμετοχών του ήταν ο δίσκος «Άμον ταραήλτς» των αδελφών Ιωαννίδη και το «Τη καρδίας ι-μ’ το φυλλάνοιγμαν» του Κυριάκου Τριανταφυλλίδη.

Το 2005 ξεκίνησε η συνεργασία που έμελλε να σημαδέψει περισσότερο την πορεία του: ο Κυριάκος Τριανταφυλλίδης τον επέλεξε ως λυράρη του και από τότε οι δυο τους διατηρούν μακρόχρονη καλλιτεχνική συνεργασία, με πολυάριθμες εμφανίσεις στην Ελλάδα, τη Γερμανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ήδη από το 2008 καταγράφονται κοινές εμφανίσεις τους σε εκδηλώσεις του Συλλόγου Ποντίων Νυρεμβέργης, με τον Δημήτρη Παπαδόπουλο στη λύρα και στο αγγείον.

Η κοινή τους πορεία αποτυπώθηκε και δισκογραφικά. Μαζί πραγματοποίησαν ζωντανή ηχογράφηση, ενώ ακολούθησε η δουλειά «Τη φέγγονος η στράτα», στην οποία συνεργάστηκαν επίσης ο Νίκος Σιδηρόπουλος και ο Κωνσταντίνος Πετρίδης. Στον συγκεκριμένο κύκλο τραγουδιών ο Δημήτρης Παπαδόπουλος εμφανίζεται και ως συνθέτης, μεταξύ άλλων στα «Τη σεβνταλή τα λόγια», «Θα δίγω σε την καρδιά μ’» και «Σου μεϊντανί’ τα στράτας».

Η παρουσία του δεν περιορίζεται στη λύρα. Σε σύγχρονες καταγραφές εξακολουθεί να εμφανίζεται τόσο ως λυράρης όσο και ως οργανοπαίκτης αγγείου, διατηρώντας ενεργή σχέση με τα παλαιότερα πνευστά όργανα της ποντιακής παράδοσης. Το 2026, για παράδειγμα, καταγράφεται εκ νέου στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα του Συλλόγου Ποντίων Νυρεμβέργης στο πλαίσιο της επετειακής γιορτής των 50 χρόνων του συλλόγου.

Ο Δημήτρης Παπαδόπουλος είναι παντρεμένος με τη Μαρία Ελευθεριάδου και έχουν αποκτήσει δύο κόρες, την Ελένη και τη Χριστίνα. Η πορεία του χαρακτηρίζεται από τη διαρκή σύνδεση ανάμεσα στη βιωματική μαθητεία της ποντιακής διασποράς, τη δεξιοτεχνία στη λύρα, το αγγείον και τη φλογέρα και μια μακρόχρονη παρουσία δίπλα σε σημαντικούς εκπροσώπους του σύγχρονου ποντιακού τραγουδιού.