Τάκης Σαχινίδης
Τάκης Σαχινίδης
21 Μαίου 1934Ο Τάκης (Δημήτριος) Σαχινίδης γεννήθηκε το 1933 στο Γερακαριό Κιλκίς. Ήταν πρωτότοκος από τρία αδέλφια, παιδί του Μιλτιάδη Σαχινίδη και της Παρθένας Κοκκίδου. Από πολύ μικρή ηλικία βίωσε τη σκληρότητα της εποχής, καθώς έχασε τον πατέρα του στον Εμφύλιο Πόλεμο. Ο πατέρας του, γιατρός στο επάγγελμα και άνθρωπος που δεν έπιασε ποτέ όπλο, σκοτώθηκε στα Κρούσια όρη όταν αεροπλάνο του Εθνικού Στρατού βομβάρδισε παράγκα όπου βρίσκονταν αντάρτες που εκείνη τη στιγμή έπλεναν τα ρούχα τους. Το γεγονός αυτό σημάδεψε βαθιά την παιδική του ηλικία και τον ανάγκασε από νωρίς να εργαστεί για να στηρίξει την οικογένειά του.
Παρά τις αντίξοες συνθήκες των μεταπολεμικών χρόνων, κατάφερε να ολοκληρώσει το Εξατάξιο Γυμνάσιο Γερακαριού –ένα από τα ελάχιστα χωριά της εποχής που διέθεταν Γυμνάσιο– γεγονός που τον κατέστησε έναν άνθρωπο με ουσιαστική μόρφωση για τα δεδομένα της περιόδου. Κατά τα χρόνια αυτά, πηγαίνοντας με κάρο από το Γερακαριό προς το Κιλκίς για εργασία, το όχημα πάτησε νάρκη· ο οδηγός σκοτώθηκε επί τόπου, ενώ ο ίδιος σώθηκε χωρίς τραυματισμό, ένα ακόμη περιστατικό που δείχνει πόσο οριακά κινήθηκε πολλές φορές η ζωή του.
Η σχέση του με τη λύρα ξεκίνησε από το οικογενειακό περιβάλλον, καθώς ο πατέρας του έπαιζε λύρα και του είχε δείξει κάποια πρώτα βασικά στοιχεία. Ωστόσο, καθοριστική υπήρξε η γνωριμία του, σε ηλικία δώδεκα ετών, με τον Γώγο Πετρίδη, ο οποίος επισκέφθηκε το Γερακαριό για ένα γλέντι. Από εκείνη τη συνάντηση γεννήθηκε μια βαθιά φιλία και μια ουσιαστική μαθητεία· ο Γώγος Πετρίδης υπήρξε από τους βασικότερους δασκάλους του και η μουσική παιδεία που του μετέδωσε αποτέλεσε το θεμέλιο πάνω στο οποίο ο Τάκης Σαχινίδης αργότερα δίδαξε νεότερους μουσικούς.
Έζησε στο Γερακαριό μέχρι περίπου το 1961, όταν παντρεύτηκε και μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη, στις Συκιές. Από εκεί και έπειτα η παρουσία του στην ποντιακή μουσική ζωή της πόλης έγινε εντονότερη. Με τον Γώγο Πετρίδη ήταν σχεδόν αχώριστοι –συνέχισαν να εμφανίζονται μαζί, με τον Γώγο στη λύρα και τον Τάκη στο τραγούδι. Για περίπου πέντε χρόνια συνεργάστηκαν στο κέντρο «Μπουάτ» στη Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης. Ακολούθως, η συνεργασία τους συνεχίστηκε σε γάμους και πανηγύρια, χωρίς να επανέλθουν σε μόνιμη εμφάνιση σε κέντρο διασκέδασης. Τραγούδησε επίσης στο Κέντρο «Ξενιτέας», μόνο περιστασιακά, όταν χρειαζόταν να καλυφθούν απουσίες του Χρήστου Παπαδόπουλου.
Ήταν άνθρωπος της παρέας και σταθερή παρουσία στα μουχαπέτια της εποχής. Συμμετείχε σε πολλές ραδιοφωνικές εκπομπές κατά τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, ιδιαίτερα στην εκπομπή της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης, όπου ακουγόταν χαρακτηριστικά η φράση «παίζει η λύρα ο Γώγος και τραγουδά ο Τάκης Σαχινίδης». Μεγάλο μέρος αυτών των εμφανίσεων διασώθηκε χάρη στη σύζυγό του, Κυριακή Μωυσιάδου από το Μεταξοχώρι Θεσσαλονίκης, η οποία ηχογραφούσε τις εκπομπές από το σπίτι σε καρούλια. Το αρχείο αυτό, που σήμερα κατέχει ο γιος τους Μίλτος, περιλαμβάνει περίπου 3.000 ώρες ηχογραφήσεων, κυρίως με τον Γώγο Πετρίδη στη λύρα.
Ως χαρακτήρας περιγράφεται ως έντιμος, γαλαντόμος και φιλότιμος, ιδιαίτερα αγαπητός και ζωντανός, με έντονη παρουσία, νευρικός αλλά όχι κακός άνθρωπος, έχοντας βοηθήσει πολύ κόσμο.
Σημαντικό κεφάλαιο της ζωής του αποτέλεσε η διδασκαλία της λύρας. Δίδαξε πολλούς νεότερους λυράρηδες, ανάμεσά τους τον Ματθαίο Τσαχουρίδη, τον Φάνη Κουρουκλίδη, τον Δημήτρη Πιπερίδη και τον Θόδωρο Βεροιώτη. Πρώτος του μαθητής υπήρξε ο αείμνηστος Χρήστος Χρυσανθόπουλος, με τον οποίο τον συνέδεε στενή φιλία. Όπως ο ίδιος ανέφερε, σε μια συζήτησή τους τού είπε «αφού σου αρέσει τόσο πολύ, έλα να σε μάθω λίγο λύρα να παίζεις», και έτσι ο Χρυσανθόπουλος έπιασε για πρώτη φορά λύρα σε ηλικία τριάντα ετών. Παρέμεινε μαθητής του Τάκη Σαχινίδη μέχρι και το τέλος της δισκογραφικής του πορείας, κάνοντας πολύωρες πρόβες πριν από κάθε ηχογράφηση, σε τέτοιο βαθμό έντασης ώστε, όπως έλεγε χαρακτηριστικά, «μερικές φορές έτρεμε από την υπερένταση» ζητώντας του να σταματήσουν καθώς δεν άντεχε άλλο.
Η οικογενειακή του ζωή σημαδεύτηκε επίσης από απώλειες, καθώς τόσο η αδελφή όσο και ο αδελφός του έφυγαν από τη ζωή λόγω καρκίνου, με τον μικρότερο αδελφό του να χάνεται ιδιαίτερα νέος, σε ηλικία μόλις τριάντα εννέα ετών.
Μέσα από τη μακρόχρονη διδασκαλία της λύρας και τους μαθητές που έχει αναδείξει, ο Τάκης Σαχινίδης έχει αφήσει και συνεχίζει να αφήνει μια ανεξίτηλη παρακαταθήκη στην ποντιακή μουσική παράδοση, μια παρακαταθήκη που εξακολουθεί να καρποφορεί μέχρι σήμερα, μεταφέροντας ήθος, γνώση και μουσική συνέχεια στις νεότερες γενιές.
album
Albums/Singles (3)
lyrics
Τραγούδια (18)
- Αρνί μ’, θα ξενιτεύω - Πιστός στην παράδοση
- Ατά τα ψιλοχόρταρα - Πιστός στην παράδοση
- Γερακαριό - Πιστός στην παράδοση
- Εγέρασα και έσπρυναν - Πιστός στην παράδοση
- Επιτραπέζιο Σαντάς - Μνήμης εγκόλπιον
- Ετσ̌όκεψα ’ς σα κάλλια σ’ - Όνταν ο Πόντον κρούει σο νου μ’
- Η εφτωχ̌εία ’κ’ έν κουσούρ’ - Πιστός στην παράδοση
- Θυμούμαι τα νεότητα μ’ - Όνταν ο Πόντον κρούει σο νου μ’
- Κανείται, μάνα μ’, κανείται - Γεύση...απ’ το παλιό χρυσό ραδιόφωνο
- Οφέτος, οφέτος - Γεύση...απ’ το παλιό χρυσό ραδιόφωνο
- Πολλά ’κι ψαλαφώ σε - Πιστός στην παράδοση
- Πού είν’ οι φίλοι μου - Πιστός στην παράδοση
- Ση χωρί’ τ’ αλώνια - Πιστός στην παράδοση
- Σταυρόν φορείς - Πιστός στην παράδοση
- Στον Χρύσανθο - Πιστός στην παράδοση
- Την εβδομάδαν μίαν - Πιστός στην παράδοση
- Το γιατρικόν τη σεβταλή - Πιστός στην παράδοση
- Τον φίλο μ’ τον Γώγον - Πιστός στην παράδοση
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 