Ο Γιώργος Γευγελής γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1953 στη Γουμένισσα του Κιλκίς και προέρχεται από οικογένεια μουσικών. Είναι κρουστός μουσικός, με κύρια όργανα το νταούλι και το τουμπελέκι, ενώ στη μακρόχρονη μουσική του πορεία έχει χρησιμοποιήσει επίσης ντέφι, ζίλια και άλλα παραδοσιακά κρουστά.

Σε ηλικία μόλις δεκατριών ετών εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και συνδέθηκε με το Θέατρο Ελληνικών Χορών «Δόρα Στράτου», όπου παρέμεινε έως το 1992. Η πολύχρονη παρουσία του εκεί τον έφερε σε άμεση επαφή με μουσικές και χορευτικές παραδόσεις από διαφορετικές περιοχές του ελληνικού χώρου. Παράλληλα συνεργάστηκε με πολυάριθμους καλλιτέχνες και χορευτικά συγκροτήματα της Αττικής και συμμετείχε σε συναυλίες και παραστάσεις σε πολλές χώρες του κόσμου.

Από τις πρώτες δεκαετίες της καλλιτεχνικής του δραστηριότητας ανέπτυξε στενή σχέση και με την ποντιακή μουσική, συμμετέχοντας σε πολυάριθμες ηχογραφήσεις τραγουδιστών και λυράρηδων συνεργαζόμενος με διαφορετικές γενιές εκπροσώπων της ποντιακής μουσικής, μεταξύ των οποίων ο Γιώργος Αμαραντίδης, ο Μιχάλης Καλιοντζίδης, ο Γιωργούλης Λαφαζανίδης, η Λιζέτα Νικολάου και ο Κωστίκας Τσακαλίδης. Η παρουσία του απαντά σε μεγάλο αριθμό δισκογραφικών παραγωγών, όπως τα Παραδοσιακά τραγούδια του Πόντου Νο4 του 1979, η Αναδρομή στον Πόντο Νο1 του 1982, τα Ποντιακά τραγούδια με τη Λιζέτα Νικολάου του 1985, τα Αυθεντικά του Πόντου του 1986 και το Τέρεν, μάνα, πώς χορεύω του 1992.

Ιδιαίτερα συχνές υπήρξαν οι δισκογραφικές συναντήσεις του με τον Μιχάλη Καλιοντζίδη, με τον οποίο συνεργάστηκε σε διαφορετικές παραγωγές, μεταξύ αυτών τα Αυθεντικά του Πόντου, Χαΐνη μάνα, Το κατενόν η εγάπ’ και, αργότερα, το Σιμά σον Δαφνοπόταμον, όπου συμμετείχε με νταούλι.

Μακρόχρονη ήταν επίσης η συνεργασία του με τον Γιώργο Αμαραντίδη, τόσο στη δισκογραφία όσο και στην καταγραφή οργανικών σκοπών και ποντιακών χορών. Η συνεργασία των δύο μουσικών εκτείνεται σε βάθος δεκαετιών και συναντάται ακόμη σε νεότερες παραγωγές, όπως το Ποντιακό Γλέντι Νο3 του 2009.

Η δραστηριότητά του, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στην ποντιακή μουσική. Ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια της διαδρομής του υπήρξε η πολύχρονη συνεργασία του με τη Δόμνα Σαμίου. Στο Αρχείο Δόμνας Σαμίου το όνομά του εμφανίζεται σε σειρά ηχογραφήσεων και συναυλιών, με νταούλι και τουμπελέκι, σε ρεπερτόριο προερχόμενο από πολλές διαφορετικές περιοχές του ελληνικού χώρου.

Στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας συμμετείχε, μεταξύ άλλων, στα Τραγούδια της ξενιτιάς, στα Αποκριάτικα και στην Κανελόριζα, όπου στην έκδοση του 1995 συμμετείχε με τουμπελέκι μαζί με τον Ανδρέα Παππά.

Στις 29 Οκτωβρίου 1998 έλαβε μέρος στη μεγάλη συναυλία «Η γνωστή και η άγνωστη Δόμνα» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, που πραγματοποιήθηκε με αφορμή τα εβδομηκοστά γενέθλια της Δόμνας Σαμίου. Η συναυλία κυκλοφόρησε αργότερα δισκογραφικά ως Η Δόμνα Σαμίου στο Μέγαρο Μουσικής, με τον Γευγελή να εναλλάσσεται μεταξύ νταουλιού και τουμπελεκιού σε διαφορετικά μέρη του προγράμματος.

Η μουσική του παρουσία επεκτάθηκε και πέρα από τον στενό χώρο της παραδοσιακής δισκογραφίας. Το 1983 συμμετείχε στα κρουστά στη μουσική της κινηματογραφικής ταινίας Ρεμπέτικο του Κώστα Φέρρη, σε μουσική Σταύρου Ξαρχάκου. Η συμμετοχή του σε μια από τις χαρακτηριστικότερες ελληνικές μουσικές κινηματογραφικές παραγωγές της εποχής αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα του εύρους των συνεργασιών του.

Στη διαδρομή του περιλαμβάνονται ακόμη συνεργασίες με καλλιτέχνες εκτός του αμιγώς παραδοσιακού χώρου. Μεταξύ αυτών βρίσκεται και η συμμετοχή του στα κρουστά και το τουμπελέκι στα Αηδόνια της Ανατολής του Γιώργου Νταλάρα, μαζί με τον Ανδρέα Παππά.

Η τέχνη του στα παραδοσιακά κρουστά αποτυπώθηκε και σε εξειδικευμένες δισκογραφικές παραγωγές. Το 1994 κυκλοφόρησε από την FM Records το The Greek Folk Instruments, Volume 4: Percussion Instruments, με τον Γιώργο Γευγελή, τον Βαγγέλη Καρίπη και τον Ανδρέα Παππά μεταξύ των βασικών εκτελεστών. Η συγκεκριμένη παραγωγή ήταν αφιερωμένη ειδικά στα ελληνικά παραδοσιακά κρουστά και περιλάμβανε διαφορετικούς ρυθμούς και οργανικές μορφές από τον ελληνικό χώρο.

Στην ίδια κατεύθυνση εντάσσεται και το Percussion Spirit: Sounds from the Border of the East, όπου ο Γευγελής συναντάται ξανά με τον Ανδρέα Παππά και τον Βαγγέλη Καρίπη. Ανάμεσα στις σχετικές ηχογραφήσεις βρίσκεται και η μακεδονική Pousnitsa, με τους τρεις μουσικούς στα κρουστά.

Το εύρος του ρεπερτορίου του περιλάμβανε ποντιακή, μακεδονική, μικρασιατική και ευρύτερη δημοτική μουσική. Συμμετείχε επίσης σε τοπικές μουσικές καταγραφές, όπως η έκδοση Εννιά χιλιάδες πρόβατα, αφιερωμένη στη μουσικοχορευτική παράδοση της Αργιθέας, όπου έπαιξε τουμπελέκι. Η παρουσία του σε τόσο διαφορετικές μουσικές γεωγραφίες συνδέεται άμεσα και με τη μακρόχρονη εμπειρία του στο Θέατρο «Δόρα Στράτου», όπου η πρακτική γνώση των ιδιαίτερων ρυθμικών χαρακτηριστικών κάθε τοπικής παράδοσης αποτελούσε βασικό μέρος της μουσικής δραστηριότητας.

Παράλληλα με την εκτελεστική και δισκογραφική του πορεία, ασχολήθηκε συστηματικά με τη διδασκαλία των παραδοσιακών κρουστών. Το 1997 υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Κέντρου Παραδοσιακού Χορού και Κρουστών «Βάκχες», όπου δίδαξε κρουστά. Η παρουσία του ως δασκάλου αποτυπώνεται και σε βιογραφικά νεότερων ανθρώπων του καλλιτεχνικού χώρου που αναφέρουν τη μαθητεία τους κοντά του.

Η μουσική παράδοση της οικογένειας συνεχίστηκε και από τον γιο του, Γιάννη Γευγελή, ο οποίος ακολούθησε επίσης τον δρόμο των παραδοσιακών κρουστών. Ο Γιάννης Γευγελής έκανε την πρώτη του εμφάνιση ήδη από παιδί στο Θέατρο «Δόρα Στράτου» και ανέπτυξε στη συνέχεια δική του παρουσία στον χώρο της ποντιακής και ευρύτερης παραδοσιακής μουσικής.

Στη διάρκεια της πολύχρονης πορείας του ο Γιώργος Γευγελής συμμετείχε σε μεγάλο αριθμό δισκογραφικών παραγωγών, από δίσκους βινυλίου των δεκαετιών του 1970 και του 1980 έως μεταγενέστερες εκδόσεις και ψηφιακές επανεκδόσεις. Οι διαθέσιμες βιογραφικές πηγές αναφέρουν ακόμη την κυκλοφορία δύο προσωπικών δίσκων, οι οποίοι δεν έχουν μέχρι σήμερα ταυτοποιηθεί με ασφάλεια στους προσβάσιμους δισκογραφικούς καταλόγους.

Η πορεία του Γιώργου Γευγελή συνδέει για περισσότερο από μισό αιώνα την ποντιακή μουσική, το μακεδονικό και το ευρύτερο ελληνικό δημοτικό ρεπερτόριο, τη σκηνική παρουσία, τη δισκογραφική καταγραφή και τη διδασκαλία. Με σταθερό άξονα το νταούλι, το τουμπελέκι και γενικότερα την τέχνη των παραδοσιακών κρουστών, η παρουσία του εκτείνεται από τις παλαιότερες οργανωμένες καταγραφές ελληνικών χορών και τραγουδιών έως τη σύγχρονη ποντιακή και παραδοσιακή δισκογραφία.