
Στιχουργοί: Νίκος Τσιμαχίδης | Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Η Παρθένα και η Συμέλα
τα κορίτσ̌α̤ τουν ντ’ εχάσαν
Τραν’ν’ ατα απέσ’ σα κλάπα̤,
πολλά ξύλον ατά ’φάισαν
Έτρεξεν και το γκαρσόνι
να ζητά τη λογαρίαν
Η Παρθένα και η Συμέλα
έντανε άμον θερία¹
Η τρυγόνα, η τρυγόνα
εστέκ’νεν κι εποίν’νεν ξύλα
Τα ξύλα τ’ς έταν οξέας,
η κορώνα, η τρυγόνα
Οι γιεγιέδες εχπαράγαν
έφυγαν άμον λαγούδα̤
Η ορχήστρα εσταμάτ’σεν
τα γιεγιέδικα τραγούδα̤
Αφήν’νε και τα μαλλία
να εφτάν’νε ους τ’ ωμία
’Κ’ επορείς να ξεχωρί͜εις
αν είν’ κορίτσ̌α̤, αν είν’ παιδία
Η τρυγόνα, η τρυγόνα
εστέκ’νεν κι εποίν’νεν ξύλα
Τα ξύλα τ’ς έταν οξέας,
η κορώνα, η τρυγόνα
Αφήν’νε και τα μαλλία
να εφτάν’νε ους τ’ ωμία
’Κ’ επορείς να ξεχωρί͜εις
αν είν’ κορίτσ̌α̤, αν είν’ παιδία
Η τρυγόνα, η τρυγόνα
εστέκ’νεν κι εποίν’νεν ξύλα
Τα ξύλα τ’ς έταν οξέας,
η κορώνα, η τρυγόνα
Οι γιεγιέδες εχπαράγαν
έφυγαν άμον λαγούδα̤
Η ορχήστρα εσταμάτ’σεν
τα γιεγιέδικα τραγούδα̤| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| απέσ’ | μέσα | ||
| ατά | αυτά | ||
| ατα | αυτά | ||
| αφήν’νε | αφήνουν | ||
| είν’ | (για πληθ.) είναι | ||
| έντανε | έγιναν | ||
| εποίν’νεν | έκανε, έφτιαχνε | ποιέω-ῶ | |
| επορείς | μπορείς | ||
| εστέκ’νεν | έστεκε | ||
| έταν | ήταν | ||
| εφτάν’νε | φτάνουν | ||
| εχάσαν | χάνονταν, έδιωξαν, πέταξαν | ||
| εχπαράγαν | (αμτβ) τρόμαξαν, ξαφνιάστηκαν | εκσπαράσσω | |
| θερία | θεριά, θηρία | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κορώνα | (ή κορόνα) κουρούνα, μτφ. προσφώνηση γυναίκας (για γυναίκα που χήρεψε), μτφ. καημένη | κορώνη | |
| λογαρίαν | λογαριασμός | ||
| οξέας | οξιές | ||
| ους | ως, μέχρι | ||
| παιδία | παιδιά | ||
| πολλά | (επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ | ||
| τουν | τους | ||
| τρυγόνα | το πουλί τρυγόνι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας | τρυγών<τρύζω | |
| ’φάισαν | (εφάισαν) τάισαν | ||
| ωμία | ώμοι |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| απέσ’ | μέσα | ||
| ατά | αυτά | ||
| ατα | αυτά | ||
| αφήν’νε | αφήνουν | ||
| είν’ | (για πληθ.) είναι | ||
| έντανε | έγιναν | ||
| εποίν’νεν | έκανε, έφτιαχνε | ποιέω-ῶ | |
| επορείς | μπορείς | ||
| εστέκ’νεν | έστεκε | ||
| έταν | ήταν | ||
| εφτάν’νε | φτάνουν | ||
| εχάσαν | χάνονταν, έδιωξαν, πέταξαν | ||
| εχπαράγαν | (αμτβ) τρόμαξαν, ξαφνιάστηκαν | εκσπαράσσω | |
| θερία | θεριά, θηρία | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κορώνα | (ή κορόνα) κουρούνα, μτφ. προσφώνηση γυναίκας (για γυναίκα που χήρεψε), μτφ. καημένη | κορώνη | |
| λογαρίαν | λογαριασμός | ||
| οξέας | οξιές | ||
| ους | ως, μέχρι | ||
| παιδία | παιδιά | ||
| πολλά | (επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ | ||
| τουν | τους | ||
| τρυγόνα | το πουλί τρυγόνι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας | τρυγών<τρύζω | |
| ’φάισαν | (εφάισαν) τάισαν | ||
| ωμία | ώμοι |

¹ Ακούγεται πιθ. εκ παραδρομής να τραγουδάει «θηρία»
