Μανίτσα μ’, χούι-χούι

Όσα κορτσόπα εχωρούν
απέσ’ σην καρδά̤ μ’ θέκω
Κι ατώρα εύρα την πελιά μ’
τόπον ’κ’ έχω να στέκω

Ν’ αϊλί εμέν, ντο έπαθα,
μανίτσα μ’, χοὺι χοὺι
Ο κόσμον μίαν αγαπά
κι εγώ ’ποίκα ’το χούι

Όλια σην καρδία μ’ έχ’ ατα
έναν απ’ έξ’ ’κ’ εβγάλλω
Κι ατώρα αν λες με «μέτρα ατα»
τ’ ημ’σά θα ανασπάλλω

Ν’ αϊλί εμέν, ντο έπαθα,
μανίτσα μ’, χοὺι χοὺι
Ο κόσμον μίαν αγαπά
κι εγώ ’ποίκα ’το χούι

Καρδά̤ μ’, θα ευκαιρώνω σε,
ασ’ όλεν το καλλίον!
Θα τερώ αναπάεται
ο νους κι η ψ̌η μ’ ολίγον

Ν’ αϊλί εμέν, ντο έπαθα,
μανίτσα μ’, χοὺι χοὺι
Ο κόσμον μίαν αγαπά
κι εγώ ’ποίκα ’το χούι