Ωφ! ν’ αϊλί εμέν!

Λάσκουμαι άμον παλαλός,
καλατσ̌εύω μαναχός,
τη εγάπης γυρευός
Ωφ! ν’ αϊλί εμέν!

Φίλε, πέει με ντ’ έπαθες,
[Ωφ! ν’ αϊλί εμέν!]
’ς σην εγάπην ντ’ έμαθες;
[Βάι! ν’ αϊλί εμέν!]

Λάσκουμαι άμον παλαλός,
καλατσ̌εύω μαναχός,
τη εγάπης γυρευός
Ωφ! ν’ αϊλί εμέν!

Ατέναν ντ’ εγάπεσα,
[Ωφ! ν’ αϊλί εμέν!]
την ψ̌η μ’ εφαρμάκωσα
[Βάι! ν’ αϊλί εμέν!]

Λάσκουμαι άμον παλαλός,
καλατσ̌εύω μαναχός,
τη εγάπης γυρευός
Ωφ! ν’ αϊλί εμέν!

Φίλε, άμον εσέν κι εγώ
[Ωφ! ν’ αϊλί εμέν!]
να κοιμούμαι ’κ’ επορώ
[Βάι! ν’ αϊλί εμέν!]

Λάσκουμαι άμον παλαλός,
καλατσ̌εύω μαναχός,
τη εγάπης γυρευός
Ωφ! ν’ αϊλί εμέν!

Ασ’ ατέν μακρά να ζω,
[Ωφ! ν’ αϊλί εμέν!]
έναν ώρα ’κ’ επορώ
[Βάι! ν’ αϊλί εμέν!]

Λάσκουμαι άμον παλαλός,
καλατσ̌εύω μαναχός,
τη εγάπης γυρευός
Ωφ! ν’ αϊλί εμέν!