Κλαίω, μάνα

Σην ξενιτείαν, σα μακρά
εφαρμακώθα, μάνα μ’
Ν’ αϊλί εμέναν! Καίγουμαι!
Όλον την ημέραν βάσανα,
αροθυμίαν και πόνον
κάθαν μέραν, λέγω σε!

Νουνίζω τ’ οσπίτ’ ντ’ εγεννέθα
παρηγορίαν πουδέν
’κ’ ευρήκω, μάνα! Καίγουμαι!
Πολλά χρόνια έρθαν κι εδέβανε,
τυρα̤ννίουμαι σα ξένα,
Κλαίω, μάνα, λέγω σε!

Εροθύμεσα σε, μάνα μου,
και τα δύο τ’ αδελφόπα μ’
Κλαίω, μάνα, καίγουμαι!
Παναΐα, δος υπομονήν
σα πονεμένα καρδόπα
Κλαίω, μάνα, λέγω σε!