Μανίτσα μ’

[Έι, έι, όι, όι] Μανίτσα μ’, έρθα αράεψα
και -ν- εύρα το ταφόπο σ’,
’σώρεψα τ’ αγρι͜οχόρταρα
κι έψ̌α το καντηλόπο σ’

[Έι, έι, όι, όι] Εστέκ’να εκειάν’ και -ν- έκλαιγα,
θ’ εσπάν’νεν η καρδία μ’
Εθάρρ’να συ θα καλατσ̌εύ’ς
ας σην φωτογραφίαν

[Έι, έι, όι, όι] Μάνα μ’, εποίκαν αγιασμόν
ντ’ εσκοτώθες σον τόπον
’Κ’ επρόφτασα να φέρω σε
έναν χουλιάρ’ νερόπον

[Έι, έι, όι, όι] Ν’ αϊλί εμέναν τον καρίπ’,
κάποτε είχα μάναν
Ατώρα επέμ’να ορφανόν
με πόνον και με κλάμαν