Στιχουργοί: Χρήστος Παρχαρίδης
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Αούτα τα βασιλεία
να είν’ αφορισμένα
Χωρίζ’νε μάναν και παιδίν
κι όλια τ’ αγαπημένα
Ν’ αϊλί εσέναν, Πάρχαρε,
το χάλ’ ντ’ εκατεστάθες
Πόσα ραχ̌ία/ραχ̌όπα έσ̌κισες,
εσύ πουθέν ’κ’ εστάθες!
Σην ξενιτείαν τ’ έρημον
η μέρα ξάι ’κ’ έχ̌’ φως -ι
Παράδες πα να έ͜εις πολλά
πάντα είσαι -ν- εφτωχός -ι| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| αούτα | αυτά | ||
| έ͜εις | έχεις | ||
| είν’ | (για πληθ.) είναι | ||
| εκατεστάθες | κατάντησες, περιήλθες | ||
| εστάθες | στάθηκες | ||
| εφτωχός | φτωχός | ||
| έχ̌’ | έχει | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί |  |
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| ξάι | καθόλου | ||
| όλια | όλα | ||
| πα | πάλι, επίσης, ακόμα | ||
| παράδες | λεφτά, χρήματα | para/pāre |   |
| πολλά | (επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ | ||
| πουθέν | πουθενά | ||
| ραχ̌ία | ράχες, βουνά | ||
| ραχ̌όπα | ραχούλες, βουνά | ||
| χάλ’ | χάλι, κατάντια | hal/ḥall |  |
| χωρίζ’νε | χωρίζουν, ξεδιαλέγουν |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| αούτα | αυτά | ||
| έ͜εις | έχεις | ||
| είν’ | (για πληθ.) είναι | ||
| εκατεστάθες | κατάντησες, περιήλθες | ||
| εστάθες | στάθηκες | ||
| εφτωχός | φτωχός | ||
| έχ̌’ | έχει | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| ξάι | καθόλου | ||
| όλια | όλα | ||
| πα | πάλι, επίσης, ακόμα | ||
| παράδες | λεφτά, χρήματα | para/pāre | |
| πολλά | (επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ | ||
| πουθέν | πουθενά | ||
| ραχ̌ία | ράχες, βουνά | ||
| ραχ̌όπα | ραχούλες, βουνά | ||
| χάλ’ | χάλι, κατάντια | hal/ḥall | |
| χωρίζ’νε | χωρίζουν, ξεδιαλέγουν |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 