
Στιχουργοί: Γιώργος Αμαραντίδης
Συνθέτες: Γιώργος Αμαραντίδης | Παραδοσιακό
Άνοιξη μ’, καλοκαίρι μ’,
να φιλώ σε, σ̌εκέρι μ’
Μοθοπώρ’ σο χ̌ερόπο μ’,
χ̌ειμωγκόν σ’ εγκαλιόπο μ’
Εσύ το περιστέρι μ’,
εσύ το φωταχτέρι μ’!
Έλα έμπα σο χ̌έρι μ’,
εσύ είσαι το ταίρι μ’!
Η εγάπ’ έν’ σον κόσμον
του Χριστού η λαλία
Σκουτουλίζ’ ευωδίας,
του ταραήλ’ πλουμία
Άσ’ τον κύρ’ και τη μάναν,
έλα, ψ̌η μ’, μετ’ εμέναν
Εσύ είσαι, τρυγόνα μ’,
τη ζωής ι-μ’ το έναν
Σο ψεύτικον τον κόσμον
’ίνουμες ζευγαρόπον
και σον άλλον τον κόσμον,
σον Παράδεισον τόπον| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| άσ’ | (προστ.) άσε, άφησε | ||
| εγάπ’ | αγάπη | ||
| εγκαλιόπο | αγκαλίτσα | ||
| έμπα | (προστ.) μπες | ||
| έν’ | είναι | ||
| ευωδίας | ευωδίες | ||
| ζευγαρόπον | ζευγαράκι | ||
| ’ίνουμες | γινόμαστε | ||
| κύρ’ | πατέρα | ||
| λαλία | λαλιά, φωνή | ||
| μετ’ | μαζί με (με αιτιατική), με (τρόπος) | ||
| μοθοπώρ’ | φθινόπωρο | ||
| πλουμία | κεντητά ή ζωγραφιστά διακοσμητικά σχέδια, μτφ. στολίδια | pluma | |
| σ̌εκέρι | ζάχαρη, γλυκό/ά | şeker < şakar (περσ.) < śakkharā (οψ. σανσκ.) < śárkarā (σανσκριτ.) | |
| σκουτουλίζ’ | ευωδιάζει, μοσχοβολάει | ||
| ταραήλ’ | (αιτ.) ουράνιο τόξο, (γεν.) ουράνιου τόξου | ||
| τρυγόνα | το πουλί τρυγόνι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας | τρυγών < τρύζω | |
| φωταχτέρι | απαστράπτον, λαμπερό, μτφ. όμορφο | ||
| χ̌ειμωγκόν | (ονομ.) χειμώνας, (γεν.) χειμώνα | ||
| χ̌ερόπο | χεράκι | ||
| ψ̌η | ψυχή |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| άσ’ | (προστ.) άσε, άφησε | ||
| εγάπ’ | αγάπη | ||
| εγκαλιόπο | αγκαλίτσα | ||
| έμπα | (προστ.) μπες | ||
| έν’ | είναι | ||
| ευωδίας | ευωδίες | ||
| ζευγαρόπον | ζευγαράκι | ||
| ’ίνουμες | γινόμαστε | ||
| κύρ’ | πατέρα | ||
| λαλία | λαλιά, φωνή | ||
| μετ’ | μαζί με (με αιτιατική), με (τρόπος) | ||
| μοθοπώρ’ | φθινόπωρο | ||
| πλουμία | κεντητά ή ζωγραφιστά διακοσμητικά σχέδια, μτφ. στολίδια | pluma | |
| σ̌εκέρι | ζάχαρη, γλυκό/ά | şeker < şakar (περσ.) < śakkharā (οψ. σανσκ.) < śárkarā (σανσκριτ.) | |
| σκουτουλίζ’ | ευωδιάζει, μοσχοβολάει | ||
| ταραήλ’ | (αιτ.) ουράνιο τόξο, (γεν.) ουράνιου τόξου | ||
| τρυγόνα | το πουλί τρυγόνι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας | τρυγών < τρύζω | |
| φωταχτέρι | απαστράπτον, λαμπερό, μτφ. όμορφο | ||
| χ̌ειμωγκόν | (ονομ.) χειμώνας, (γεν.) χειμώνα | ||
| χ̌ερόπο | χεράκι | ||
| ψ̌η | ψυχή |

