Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Τη τυφεκί’ μ’ το ταπάν άμον το Καράκαπαν [ωχ! αηλί εμέν/ντό να ’ίνουμαι;] Τη σέβντας ι-μ’ τ’ όνεμαν γραμμένον έν’ εκειαπάν’ [ωχ! αηλί εμέν/ντό να ’ίνουμαι;] Ε! κόρη, τίνος είσαι; μήλον κόκκινον είσαι [ωχ! αηλί εμέν/ντό να ’ίνουμαι;] Παχ̌υμένον κι έμορφον, μασεματικόν είσαι¹ [έλα μετ’ εμέν/ντό να ’ίνουμαι;] Τ’ αιϊδόπο μ’ βόσ̌κεται, σ̌υρίζ’ ατο κλώσ̌κεται [ωχ! αηλί εμέν/εγώ λύουμαι] Εγώ τηνάν αγαπώ με την αϊνάν ζώσ̌κεται [ωχ! αηλί εμέν/ντό να ’ίνουμαι;]
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αηλί | αλίμονο | ἀ- + μεσαιωνική ελληνική ἠλί < εβραϊκά אל (θεός) | |
| αϊνάν | καθρέπτη | ayna/āyīne | |
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| βόσ̌κεται | βοσκάει | ||
| εκειαπάν’ | εκεί πάνω | ||
| έμορφον | όμορφο | ||
| έν’ | είναι | ||
| ζώσ̌κεται | ζώνεται, φοράει πάνω του | ζώννυμι | |
| ’ίνουμαι | γίνομαι | ||
| Καράκαπαν | ονομασία βουνού στην σημ. Τουρκία, στα ανατολικά όρια της Άνω Ματσούκας και με υψόμετρο 2,4 χλμ | Karakaban< kara (=μαύρο) + kaban (կաբան=κορυφή, απότομος λόφος) | |
| κλώσ̌κεται | γυρίζει, επιστρέφει | ||
| λύουμαι | λιώνω | ||
| μασεματικόν | αυτό που είναι για μάσημα | ||
| μετ’ | μαζί με (με αιτιατική), με (τρόπος) | ||
| όνεμαν | όνομα | ||
| παχ̌υμένον | παχυμένο, καλοθρεμμένο, παχύ, τροφαντό | ||
| σέβντας | (πληθ. τα) αγάπες, έρωτες | sevda/sevdā | |
| σ̌υρίζ’ | σφυρίζω/ει | σῦριγξ | |
| ταπάν | βάση, το πίσω τμήμα (κοντάκι) τυφεκίου | taban | |
| τηνάν | αυτόν/ην που | ||
| τίνος | ποιού; | ||
| τυφεκί’ | τουφεκιού | tüfek/tufeng |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αηλί | αλίμονο | ἀ- + μεσαιωνική ελληνική ἠλί < εβραϊκά אל (θεός) | |
| αϊνάν | καθρέπτη | ayna/āyīne | |
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| βόσ̌κεται | βοσκάει | ||
| εκειαπάν’ | εκεί πάνω | ||
| έμορφον | όμορφο | ||
| έν’ | είναι | ||
| ζώσ̌κεται | ζώνεται, φοράει πάνω του | ζώννυμι | |
| ’ίνουμαι | γίνομαι | ||
| Καράκαπαν | ονομασία βουνού στην σημ. Τουρκία, στα ανατολικά όρια της Άνω Ματσούκας και με υψόμετρο 2,4 χλμ | Karakaban< kara (=μαύρο) + kaban (կաբան=κορυφή, απότομος λόφος) | |
| κλώσ̌κεται | γυρίζει, επιστρέφει | ||
| λύουμαι | λιώνω | ||
| μασεματικόν | αυτό που είναι για μάσημα | ||
| μετ’ | μαζί με (με αιτιατική), με (τρόπος) | ||
| όνεμαν | όνομα | ||
| παχ̌υμένον | παχυμένο, καλοθρεμμένο, παχύ, τροφαντό | ||
| σέβντας | (πληθ. τα) αγάπες, έρωτες | sevda/sevdā | |
| σ̌υρίζ’ | σφυρίζω/ει | σῦριγξ | |
| ταπάν | βάση, το πίσω τμήμα (κοντάκι) τυφεκίου | taban | |
| τηνάν | αυτόν/ην που | ||
| τίνος | ποιού; | ||
| τυφεκί’ | τουφεκιού | tüfek/tufeng |
¹ Ακούγεται να τραγουδάει «μαϊσσομάτικον» (αγν. λέξη)
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 