Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Απάν’ και σα ψηλά ραχ̌ι͜ά
τραγωδώ και σ̌υρίζω
Εφέκα τ’ εμά τα τέρτα̤
και για τ’ εσά νουνίζω
Παρχάρ’ αέρα εφύσεσεν
κάποθεν τέλα̤-τέλα̤
Αρνόπο μ’, τα φιλέματα σ’
γλυκέα κι άμον μέλα̤
Τα χτήνα̤ εσέγκα σο μαντρίν
θ’ αλμέ͜ει η παρχαρέτ’σσα
Γουρπάν’ να ποδεδίζ’ ατεν
ατέ έτον Κρωμέτ’σσα| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αλμέ͜ει | αρμέγει | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| απάν’ | πάνω | ||
| αρνόπο | αρνάκι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας | ||
| ατέ | αυτή | ||
| ατεν | αυτήν | ||
| γλυκέα | (επιρρ.) γλυκά | ||
| γουρπάν’ | θυσία | kurban/ḳurbān | |
| εμά | δικά μου | ||
| εσά | δικά σου/σας | ||
| εσέγκα | έβαλα, εισήγαγα | ||
| έτον | ήταν | ||
| εφέκα | άφησα | ||
| εφύσεσεν | φύσηξε | ||
| κάποθεν | από κάπου | ||
| μέλα̤ | μέλια | ||
| νουνίζω | σκέφτομαι | ||
| παρχάρ’ | ορεινός τόπος θερινής βοσκής | ||
| παρχαρέτ’σσα | η γυναίκα που είναι επιφορτισμένη με τις δουλειές του παρχαριού (ορεινού τόπου θερινής βοσκής) | ||
| ποδεδίζ’ | (ενεργ. και μέση) χαίρομαι/εσαι, απολαμβάνω/ει, προσκυνώ/άει | από+δέδιν (<δείδω=φοβάμαι, ανησυχώ) | |
| ραχ̌ι͜ά | ράχες, βουνά | ||
| σ̌υρίζω | σφυρίζω, παίζω αυλό | σῦριγξ | |
| τέλα̤ | πολύ, βαρέως | ||
| τέλα̤-τέλα̤ | κυματιστά | ||
| τέρτα̤ | καημοί, βάσανα, στενοχώριες | dert | |
| τραγωδώ | τραγουδάω | ||
| φιλέματα | φιλιά | ||
| χτήνα̤ | αγελάδες |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αλμέ͜ει | αρμέγει | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| απάν’ | πάνω | ||
| αρνόπο | αρνάκι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας | ||
| ατέ | αυτή | ||
| ατεν | αυτήν | ||
| γλυκέα | (επιρρ.) γλυκά | ||
| γουρπάν’ | θυσία | kurban/ḳurbān | |
| εμά | δικά μου | ||
| εσά | δικά σου/σας | ||
| εσέγκα | έβαλα, εισήγαγα | ||
| έτον | ήταν | ||
| εφέκα | άφησα | ||
| εφύσεσεν | φύσηξε | ||
| κάποθεν | από κάπου | ||
| μέλα̤ | μέλια | ||
| νουνίζω | σκέφτομαι | ||
| παρχάρ’ | ορεινός τόπος θερινής βοσκής | ||
| παρχαρέτ’σσα | η γυναίκα που είναι επιφορτισμένη με τις δουλειές του παρχαριού (ορεινού τόπου θερινής βοσκής) | ||
| ποδεδίζ’ | (ενεργ. και μέση) χαίρομαι/εσαι, απολαμβάνω/ει, προσκυνώ/άει | από+δέδιν (<δείδω=φοβάμαι, ανησυχώ) | |
| ραχ̌ι͜ά | ράχες, βουνά | ||
| σ̌υρίζω | σφυρίζω, παίζω αυλό | σῦριγξ | |
| τέλα̤ | πολύ, βαρέως | ||
| τέλα̤-τέλα̤ | κυματιστά | ||
| τέρτα̤ | καημοί, βάσανα, στενοχώριες | dert | |
| τραγωδώ | τραγουδάω | ||
| φιλέματα | φιλιά | ||
| χτήνα̤ | αγελάδες |
