Στιχουργοί: Γιώργος Ιωαννίδης
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Απέσ’ σον πόνον η χαρά
και ση χαράν ο πόνον
κι απέσ’ σην ψ̌η μ’ και σην καρδι͜ά μ’
εύρα εσέναν μόνον
Όλα τα πόρτας για τ’ εμάς,
πουλί μ’, είν’ κλειδωμένα
κι η καρδι͜ά μ’ έν’ ακράνοιχτον,
καίεται για τ’ εσέναν
Όσον δεισών’ και σκοτεινεύ’
ουρανόν πάντα βρέχ̌ει
Κι η καρδι͜ά μ’ όσον κρούει, πουλί μ’,
εσέν απέσ’ θα έχ̌ει
Ο ουρανόν ελίβωσεν
μαύρον έν’ η καρδία μ’
Ας ’ίν’νταν τα λίβι͜α νερόν
να βζήν’νε τη φωτία μ’| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| ακράνοιχτον | μισάνοιχτο/η | ||
| απέσ’ | μέσα | ||
| βζήν’νε | σβήνουν | ||
| δεισών’ | γίνεται ομιχλώδης/ες, καλύπτεται από ομίχλη | δεῖσα=υγρασία, λάσπη, βρωμιά | |
| είν’ | (για πληθ.) είναι | ||
| ελίβωσεν | συννέφιασε | ||
| έν’ | είναι | ||
| εύρα | βρήκα, (ιδιωμ. προστ.) βρες | ||
| ’ίν’νταν | γίνονται | ||
| καίεται | καίγεται | ||
| κρούει | χτυπάει | κρούω | |
| λίβι͜α | σύννεφα | λίβος<λείβω | |
| πόρτας | (ονομ.πληθ.) πόρτες | porta | |
| σκοτεινεύ’ | σκοτεινιάζει | ||
| χαράν | γάμος | ||
| ψ̌η | ψυχή |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| ακράνοιχτον | μισάνοιχτο/η | ||
| απέσ’ | μέσα | ||
| βζήν’νε | σβήνουν | ||
| δεισών’ | γίνεται ομιχλώδης/ες, καλύπτεται από ομίχλη | δεῖσα=υγρασία, λάσπη, βρωμιά | |
| είν’ | (για πληθ.) είναι | ||
| ελίβωσεν | συννέφιασε | ||
| έν’ | είναι | ||
| εύρα | βρήκα, (ιδιωμ. προστ.) βρες | ||
| ’ίν’νταν | γίνονται | ||
| καίεται | καίγεται | ||
| κρούει | χτυπάει | κρούω | |
| λίβι͜α | σύννεφα | λίβος<λείβω | |
| πόρτας | (ονομ.πληθ.) πόρτες | porta | |
| σκοτεινεύ’ | σκοτεινιάζει | ||
| χαράν | γάμος | ||
| ψ̌η | ψυχή |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 