Κλώστ’ οπίσ’, πουλί μ’

Ας σο έφυες, πουλί μ’,
τυρα̤ννίζω τ’ αχούλι μ’
κι η καρδι͜ά μ’ πονεί
Ακόμαν ’κι ινανεύω
την αιτίαν αραεύω
Και την ψ̌η μ’ πουγαλεύω,
για τ’ εσέν πονώ, κλαίγω

Κλώστ’ οπίσ’, πουλί μ’, πουλί μ’,
να ευρήκω τ’ αχούλι μ’
Λάσκουμαι όλι͜α τα στράτας
γιάμ’ ελέπω τ’ ομμάτι͜α σ’
Κλώστ’ οπίσ’, γιαβρί μ’!

Καρδι͜άν γεραλίν έχω,
ξάι μουράτι͜α άλλο ’κ’ έχω,
πίνω και μεθώ!
Μαχ̌αιρέαν εδέκες,
εμέν, πουλί μ’, π’ εφέκες
Σην ψ̌η μ’ πόνι͜α εθέκες,
μαχ̌αιρέαν εδέκες

Κλώστ’ οπίσ’, πουλί μ’, πουλί μ’,
να ευρήκω τ’ αχούλι μ’
Λάσκουμαι όλι͜α τα στράτας
γιάμ’ ελέπω τ’ ομμάτι͜α σ’
Κλώστ’ οπίσ’, γιαβρί μ’!

Μαύρος περισ̌άντς είμαι,
’σέν νουνίζω όντες κείμαι
και παραλαλώ
Άλλο πόνο μη δί’ς με,
κλώστ’ οπίσ’, μη αφήντς με
κι άλλο μη τυρα̤ννί͜εις με
κι άλλο πόνο μη δί’ς με

Κλώστ’ οπίσ’, πουλί μ’, πουλί μ’,
να ευρήκω τ’ αχούλι μ’
Λάσκουμαι όλι͜α τα στράτας
γιάμ’ ελέπω τ’ ομμάτι͜α σ’
Κλώστ’ οπίσ’, γιαβρί μ’!