Ατσ̌άπ’ θα ελέπω εγώ το Γαρς

Ατσ̌άπ’ θα ελέπω εγώ το Γαρς
και τα χωρία όλι͜α;
Ατά π’ εφέκαν τ’ εμετέρ’
κι επέμ’ναν παστ̌άν τσ̌όλι͜α

Σα τόπι͜α τ’ εμετερίων,
ση Γαρσί’ κάθαν χωρίον
Σα ορμάνια και σα ραχ̌ι͜ά
σκουντούλιζαν τα χασ̌χάσ̌ι͜α

Τσ̌όλ’ κι έρημα επέμ’νανε
τη Γαρσί’ τα ραχ̌ία
Πόσα καημούς ’κ’ εφέκανε
ση Γαρσληδίων τα ψ̌ήα;

Σα τόπι͜α τ’ εμετερίων,
ση Γαρσί’ κάθαν χωρίον
Σα ορμάνια και σα ραχ̌ι͜ά
σκουντούλιζαν τα χασ̌χάσ̌ι͜α