Σο ταφί μ’ απάν’, μάνα

Σο ταφί μ’ απάν’, μάνα,
κι απάν’ σο σταυρό μ’,
τη φωτογραφία μ’ βάλεν
κι όλεν το καλόν

Όσον ντ’ έκλαψες κανείτει,
άλλο πα μη κλαις
Τέρεν τη φωτογραφία,
«πάντα ζει» να λες/
«πάντα ζει» να λες, μανίτσα μ’

Άψον, μάνα, το καντήλι μ’
όντες έρχεσαι
Με τη φώσ’ν αθε, μανίτσα μ’,
να ελέπω σε

Όσον ντ’ έκλαψες κανείτει,
άλλο πα μη κλαις
Τέρεν τη φωτογραφία,
«πάντα ζει» να λες/
«πάντα ζει» να λες, μανίτσα μ’

Το κορίτσ’ ντ’ εγάπανα,
μάνα, πέει ατο
το χαμόν τ’ εμόν, μάνα,
άλλο μη κλαίει ατο

Όσον ντ’ έκλαψεν κανείτει,
άλλο πα μη κλαίει
Ας τερεί κι ατέ το κάντρο μ’,
«πάντα ζει» να λέει/
«πάντα ζει» να λέει, μανίτσα μ’⇋