Από μικρός ορφανίγα

Από μικρός ορφανίγα [νέι]
σα ξένα χ̌έρι͜α ερρούξα [νέι]
Πόσα φοράς, [αχ!] νε μανίτσα, [νέι]
το όνομα σ’ εκούξα; [νέι]

Ν’ αϊλί εκείνον π’ έχασεν [νέι]
πατέραν και μητέραν [νέι]
και έν’ σον κόσμον μαναχός, [νέι]
’κ’ ελέπ’ καλόν ημέραν [νέι]
[πουλί μ’, νέι]