Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Η κόρ’ επήεν σον παρχάρ’ [Έι! πουλί μ’, πουλί μ’] να ’ίνεται ρομάνα [Έλα, έλα λέγω σε] και για τ’ ατέν θα ’ίνουμαι [Έι! πουλί μ’, πουλί μ’] και κυνηγός σ’ ορμάνι͜α [Έλα, έλα λέγω σε] Αρ’ όντες πας και σον παρχάρ’ [Έι! πουλί μ’, πουλί μ’] κάθκα απέσ’ σον άμμον [Έλα, έλα λέγω σε] Τοι παρχαρέτας δέβασον [Έι! πουλί μ’, πουλί μ’] κι εσύ εμέν ανάμ’νον [Έλα, έλα λέγω σε] Εσύ εχπάστες σον παρχάρ’, [Έι! πουλί μ’, πουλί μ’] εμέν γιατί ’κ’ ελάλ’νες; [Έλα, έλα λέγω σε] Άλλο καλλίον ντο ’κ’ έρθα [Έι! πουλί μ’, πουλί μ’] τ’ εμόν την ψ̌ην θα εβγάλλ’νες [Έλα, έλα λέγω σε]
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| ανάμ’νον | περίμενε | ||
| απέσ’ | μέσα | ||
| αρ’ | εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha | ἄρα | |
| ατέν | αυτήν | ||
| δέβασον | (προστ.) διάβασε, πέρασε, πήγαινε κπ/κτ κάπου | ||
| εβγάλλ’νες | έβγαζες | ||
| ελάλ’νες | έβγαζες λαλιά, καλούσες, αποκαλούσες, προσκαλούσες, οδηγούσες | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| επήεν | πήγε | ||
| έρθα | ήρθα | ||
| εχπάστες | αναχώρησες, κίνησες για | ||
| ’ίνεται | γίνεται | ||
| ’ίνουμαι | γίνομαι | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κάθκα | (προστ.) κάθισε | ||
| καλλίον | (επίθ.) καλύτερο, (επίρ.) καλύτερα | ||
| όντες | όταν | ||
| ορμάνι͜α | δάση | orman | |
| παρχάρ’ | ορεινός τόπος θερινής βοσκής | ||
| ρομάνα | παρχαρομάνα, γυναίκα επιφορτισμένη με την επιμέλεια των ζώων και άλλες γαλακτοκομικές εργασίες στο παρχάρι (θερινό βοσκοτόπι) | ||
| τοι | τους/τις | ||
| ψ̌ην | ψυχή |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| ανάμ’νον | περίμενε | ||
| απέσ’ | μέσα | ||
| αρ’ | εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha | ἄρα | |
| ατέν | αυτήν | ||
| δέβασον | (προστ.) διάβασε, πέρασε, πήγαινε κπ/κτ κάπου | ||
| εβγάλλ’νες | έβγαζες | ||
| ελάλ’νες | έβγαζες λαλιά, καλούσες, αποκαλούσες, προσκαλούσες, οδηγούσες | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| επήεν | πήγε | ||
| έρθα | ήρθα | ||
| εχπάστες | αναχώρησες, κίνησες για | ||
| ’ίνεται | γίνεται | ||
| ’ίνουμαι | γίνομαι | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κάθκα | (προστ.) κάθισε | ||
| καλλίον | (επίθ.) καλύτερο, (επίρ.) καλύτερα | ||
| όντες | όταν | ||
| ορμάνι͜α | δάση | orman | |
| παρχάρ’ | ορεινός τόπος θερινής βοσκής | ||
| ρομάνα | παρχαρομάνα, γυναίκα επιφορτισμένη με την επιμέλεια των ζώων και άλλες γαλακτοκομικές εργασίες στο παρχάρι (θερινό βοσκοτόπι) | ||
| τοι | τους/τις | ||
| ψ̌ην | ψυχή |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 