Το παιδί σ’ αν αγαπάς

Το παιδί σ’ αν αγαπάς
μάνα, άκ’σον ντό θα ’φτάς
Είτε βρέχ̌’, είτε χ̌ι͜ονίζ’,
σο ψαλάφεμαν θα πας

Ας σ’ απάν’ τη γειτονίαν
θέλω, μάνα, την Μαρία
Νύφε για τ’ εσέν θα έν’
για τ’ εμέν η Παναΐα
Νύφε για τ’ εσέν θα έν’,
Παναΐα για τ’ εμέν

Το παιδί σ’ αν αγαπάς
το χατίρι μ’ μη χαλάντς
Μάνα, πέει να ξημερών’,
το κορίτσ’ θέλ’ α’ τ’ εμόν

Ας σ’ απάν’ τη γειτονίαν
θέλω, μάνα, την Μαρία
Νύφε για τ’ εσέν θα έν’
για τ’ εμέν η Παναΐα
Νύφε για τ’ εσέν θα έν’,
Παναΐα για τ’ εμέν

Το παιδί σ’ αν αγαπάς,
μάνα, μη νουνί͜εις ντ’ ευτάς
Αφού θέλ’ ατεν εγώ,
τρώω τον Θεό σ’, να πας

Ας σ’ απάν’ τη γειτονίαν
θέλω, μάνα, την Μαρία
Νύφε για τ’ εσέν θα έν’
για τ’ εμέν η Παναΐα
Νύφε για τ’ εσέν θα έν’,
Παναΐα για τ’ εμέν