Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Αούτα τα νεότητα πάνε κι άλλο ’κι κλώσκουν [γιαρ] Άμον εκείνο το χορτάρ’ τα πρόγατα [και] ντο βόσκουν [γιαρ] Ας είχα τα νεότητα μ’, ας έμ’νε είκοσ’ [και] χρονών -ι [γιαρ] Το χατιρόπον ντο είχα εκείνο το καιρόν -ι [γιαρ] Μάνα, γιατί -ν- εποίν’νες με -ν- αΐκον πονεμένον; [γιαρ] Όλα̤ τα καρδά̤ς χ̌αίρουνταν, τ’ εμόν πάντα έν’ κλαμμένον [γιαρ]
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αΐκον | τέτοιο/α | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| αούτα | αυτά | ||
| βόσκουν | βοσκάνε | ||
| γιαρ | αγαπητός/ή/ό, αγάπη | yâr | |
| έμ’νε | ήμουν | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| έν’ | είναι | ||
| εποίν’νες | έκανες, έφτιαχνες | ποιέω-ῶ | |
| καρδά̤ς | (γεν. εν.) καρδιάς, (ον. πληθ.) καρδιές | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κλώσκουν | γυρίζουν, επιστρέφουν | ||
| νεότητα | νιότη, νιάτα | ||
| πρόγατα | πρόβατα | ||
| χ̌αίρουνταν | χαίρονται | ||
| χατιρόπον | (υποκορ.) χάρη, σεβασμός, υπόληψη | hatır/ḫāṭir | |
| χορτάρ’ | χορτάρι |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αΐκον | τέτοιο/α | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| αούτα | αυτά | ||
| βόσκουν | βοσκάνε | ||
| γιαρ | αγαπητός/ή/ό, αγάπη | yâr | |
| έμ’νε | ήμουν | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| έν’ | είναι | ||
| εποίν’νες | έκανες, έφτιαχνες | ποιέω-ῶ | |
| καρδά̤ς | (γεν. εν.) καρδιάς, (ον. πληθ.) καρδιές | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κλώσκουν | γυρίζουν, επιστρέφουν | ||
| νεότητα | νιότη, νιάτα | ||
| πρόγατα | πρόβατα | ||
| χ̌αίρουνταν | χαίρονται | ||
| χατιρόπον | (υποκορ.) χάρη, σεβασμός, υπόληψη | hatır/ḫāṭir | |
| χορτάρ’ | χορτάρι |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 