Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Σκοτία πίσσα έτονε,
ο καιρόν λιβωμένον
Αφκά σο κάρον εκείτουνε
Ευκλείδης ματωμένος
Ε! μαύρε καπετάνιε!
Τρανόν παλληκάρ’ έχασεν
τ’ εμέτερον η Σάντα
Ευκλείδη μ’, τα παλληκάρα̤ σ’
αραεύ’νε σε πάντα
Ε! μαύρε καπετάνιε!
Ευκλείδης ’κ’ εφογούτουνε
σπαθία και μαχ̌αίρι͜α
Πώς εγροίκ’σεν και -ν- εσέβεν
ση Χάρονος τα χ̌έρι͜α!
Ε! μαύρε καπετάνιε!
Εφτά χρόνα̤ σ’ αντάρτικα,
ση Σαντάς τα ραχ̌ία
Εφτά χρόνα̤ εβασάνιζες
τα τουρκικά τα ψ̌ήα
Ε! μαύρε καπετάνιε!
Ευκλείδη μ’, το λαλόπο σου
αρ’ άλλο ’κι ακουσκάται¹
Τ’ όνομα σ’ ζει και βασιλεύ’,
καμίαν ’κι θα χάται!
Ε! μαύρε καπετάνιε!| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| ακουσκάται | ακούγεται | ||
| αρ’ | εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha | ἄρα |  |
| αραεύ’νε | ψάχνουν, αναζητούν, γυρεύουν | aramak |  |
| αφκά | κάτω | ||
| εγροίκ’σεν | κατάλαβε | ||
| εκείτουνε | κείτονταν, ξάπλωνε | ||
| εμέτερον | ημέτερος/η/ο, δικός/ή/ό μου, οικείος/α/ο μου, φίλα προσκείμενος/η/ο σ' εμένα | ἡμέτερος | |
| εσέβεν | μπήκε | ||
| έτονε | ήταν | ||
| εφογούτουνε | φοβόταν | ||
| έχασεν | έχασε, έδιωξε, πέταξε κτ | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| καμίαν | ποτέ | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| λαλόπο | φωνούλα | ||
| λιβωμένον | συννεφιασμένο | λίβος<λείβω | |
| παλληκάρα̤ | παλληκάρια | παλληκάριον<πάλληξ, πάλλαξ | |
| ραχ̌ία | ράχες, βουνά | ||
| σκοτία | σκοτάδι | ||
| σπαθία | σπαθιά | ||
| τρανόν | μεγάλος | ||
| Χάρονος | Χάρου | ||
| χάται | χάνεται | ||
| χρόνα̤ | χρόνια | ||
| ψ̌ήα | ψυχές, η περιοχή του στέρνου, τα εσώψυχα |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| ακουσκάται | ακούγεται | ||
| αρ’ | εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha | ἄρα | |
| αραεύ’νε | ψάχνουν, αναζητούν, γυρεύουν | aramak | |
| αφκά | κάτω | ||
| εγροίκ’σεν | κατάλαβε | ||
| εκείτουνε | κείτονταν, ξάπλωνε | ||
| εμέτερον | ημέτερος/η/ο, δικός/ή/ό μου, οικείος/α/ο μου, φίλα προσκείμενος/η/ο σ' εμένα | ἡμέτερος | |
| εσέβεν | μπήκε | ||
| έτονε | ήταν | ||
| εφογούτουνε | φοβόταν | ||
| έχασεν | έχασε, έδιωξε, πέταξε κτ | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| καμίαν | ποτέ | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| λαλόπο | φωνούλα | ||
| λιβωμένον | συννεφιασμένο | λίβος<λείβω | |
| παλληκάρα̤ | παλληκάρια | παλληκάριον<πάλληξ, πάλλαξ | |
| ραχ̌ία | ράχες, βουνά | ||
| σκοτία | σκοτάδι | ||
| σπαθία | σπαθιά | ||
| τρανόν | μεγάλος | ||
| Χάρονος | Χάρου | ||
| χάται | χάνεται | ||
| χρόνα̤ | χρόνια | ||
| ψ̌ήα | ψυχές, η περιοχή του στέρνου, τα εσώψυχα |
¹ Ακούγεται να τραγουδάει εκ παραδρομής «άλλ’ άρ’ -ο- ’κι ακουσκάται»
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 