Ν’ αϊλί (Ομάλ’)

Τα δά̤κρα̤ μ’ ’κχύουν για τ’ εσέν,
[ν’ αϊλί!]
αρνόπο μ’, ας σα ξένα
[πέει με, γιατί;]
Πάντα αραεύω κι ερωτώ
[ν’ αϊλί!]
πουλόπο μ’, για τ’ εσένα
[πέει με, γιατί;]

Εμέν πολλά επείραξεν,
[ν’ αϊλί!]
πουλί μ’, ντ’ εξενιτεύτες
[πέει με, γιατί;]
Πολλά καράβι͜α έρχουνταν,
[ν’ αϊλί!]
αρνόπο μ’, εσύ ’κ’ έρθες
[πέει με, γιατί;]

Τον πόνο μ’ λέω σο ποτήρ’
[ν’ αϊλί!]
και σο ρακίν ντο πίνω
[πέει με, γιατί;]
Αχ! βαχ! Θεέ μ’, ντό έσυρα
[ν’ αϊλί!]
κι ακόμα ντο θα σύρω
[πέει με, γιατί;]