Τσ̌άμπασ̌ιν

Εκάεν και το Τσ̌άμπασ̌ιν
κι επέμ’ναν τα τουβάρι͜α
[γιαρ, γιαρ, αμάν]
[Και -ν-] Ερρούξαν σο γουρτάρεμαν
τ’ Ορτούς τα παλληκάρι͜α/τσ̌αναβάρι͜α
[γιαρ, γιαρ, αμάν]

Βάι! Εκάεν κι εμανίεν
τ’ Ορτούς το παρχάρ’
Εκεί, άλλο ’δέν ’κ’ επέμ’νεν,
μανάχον σαχτάρ’

Τρανόν γιαγκ̂ούν σο Τσ̌άμπασ̌ιν,
’σπίτα̤ ’κι θ’ απομέν’νε
[γιαρ, γιαρ, αμάν]
Μικροί, τρανοί, φτωχοί, ζεγκίν’,
όλ’ κάθουνταν και κλαίνε
[γιαρ, γιαρ, αμάν]

Βάι! Εκάεν κι εμανίεν
τ’ Ορτούς το παρχάρ’
Εκεί, άλλο ’δέν ’κ’ επέμ’νεν,
μανάχον σαχτάρ’

Κλαίν’ τη Θεού τα πουλόπα,
κλαίν’ τα πεγαδομμάτι͜α
[γιαρ, γιαρ, αμάν]
Κλαίει το Τσ̌αμλούκ¹, το Καρακιόλ²
κλαίν’ τ’ έμορφα τ’ ελάτι͜α
[γιαρ, γιαρ, αμάν]

Βάι! Εκάεν κι εμανίεν
τ’ Ορτούς το παρχάρ’
Εκεί, άλλο ’δέν ’κ’ επέμ’νεν,
μανάχον σαχτάρ’