Καστρόλιθος

Ίμερα μ’, εροθύμεσα
[ν’ αϊλί εμέν!]
να ελέπω τ’ οσπιτόπα σ’ 
[ούι! ν’ αϊλί και βάι, ξαν εμέν!]
Να ’λέπω τον Καστρόλιθο σ’
[ν’ αϊλί εμέν!]
κι όλια τα παρχαρόπα σ’
[ούι! ν’ αϊλί και βάι, ξαν εμέν!]

Ας έμ’ και σον Καστρόλιθο σ’
[ν’ αϊλί εμέν!]
κι από μακρά ετέρ’να
[ούι! ν’ αϊλί και βάι, ξαν εμέν!]
Ας έλεπα την Ίμεραν,
[ν’ αϊλί εμέν!]
τα μουράτι͜α μ’ επαίρ’να
[ούι! ν’ αϊλί και βάι, ξαν εμέν!]