Στιχουργοί: Ευρώπη Νικολαΐδου
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Χρύσανθε, ακριβό μ’ γαρτάσ̌’, τη λαλι͜ά σ’ θ’ αφουκρούμες [Ν’ αϊλί τ’ εμόν την μάναν!] Τ’ εμόν η ψ̌η θα ησυχάζ’ όντες θα ανταμούμες [Ν’ αϊλί τ’ εμόν την μάναν!] Επέταξες, γαρτάσ̌’, μακρά πουλόπο μ’, αηδονόπο μ’ [Ν’ αϊλί τ’ εμόν την μάναν!] Πάντα θα αραεύω σε, ερήμωσες τον τόπον [Ν’ αϊλί τ’ εμόν την μάναν!] Μαζί να κάθουμες, να λέμ’ γλυκέα τραγωδίας [Ν’ αϊλί τ’ εμόν την μάναν!] Τα πόνι͜α ντ’ έχουμε σην ψ̌ην, τα τέρτι͜α τη καρδίας [Ν’ αϊλί τ’ εμόν την μάναν!]
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| ανταμούμες | ανταμώνουμε | ||
| αραεύω | ψάχνω, αναζητώ, γυρεύω | aramak |  |
| αφουκρούμες | αφουγκραζόμαστε | ||
| γαρτάσ̌’ | αδελφός | kardeş | |
| γλυκέα | (επιρρ.) γλυκά | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ |  |
| επέταξες | πέταξες | ||
| κάθουμες | καθόμαστε | ||
| καρδίας | (τη, γεν.) καρδιάς, (τα, ονομ. πληθ.) καρδιές | ||
| λαλι͜ά | λαλιά, φωνή | ||
| μακρά | (επιρρ.) μακριά, (επιθ.) μακρινά, απομακρυσμένα | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| όντες | όταν | ||
| πόνι͜α | πόνοι | ||
| πουλόπο | πουλάκι | ||
| τέρτι͜α | καημοί, βάσανα, στενοχώριες | dert |  |
| τραγωδίας | τραγούδια | ||
| ψ̌η | ψυχή | ||
| ψ̌ην | ψυχή |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| ανταμούμες | ανταμώνουμε | ||
| αραεύω | ψάχνω, αναζητώ, γυρεύω | aramak | |
| αφουκρούμες | αφουγκραζόμαστε | ||
| γαρτάσ̌’ | αδελφός | kardeş | |
| γλυκέα | (επιρρ.) γλυκά | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| επέταξες | πέταξες | ||
| κάθουμες | καθόμαστε | ||
| καρδίας | (τη, γεν.) καρδιάς, (τα, ονομ. πληθ.) καρδιές | ||
| λαλι͜ά | λαλιά, φωνή | ||
| μακρά | (επιρρ.) μακριά, (επιθ.) μακρινά, απομακρυσμένα | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| όντες | όταν | ||
| πόνι͜α | πόνοι | ||
| πουλόπο | πουλάκι | ||
| τέρτι͜α | καημοί, βάσανα, στενοχώριες | dert | |
| τραγωδίας | τραγούδια | ||
| ψ̌η | ψυχή | ||
| ψ̌ην | ψυχή |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 