Ντό θα ’ίνουμαι;

Τα ώρας στέκω αδακέσ’
[Ν’ αϊλί εμέν!]
εσένα αναμένω, 
[ντό θα ’ίνουμαι;]
Ὰμα εσύ ’κι έρχεσαι
[Ν’ αϊλί εμέν!]
κι η καρδι͜ά μ’ έν’ κλαμένο, 
[ντό θα ’ίνουμαι;]

Φοβούμαι γιάμ’ ενέσπαλες
[ν’ αϊλί εμέν]
τον όρκο σ’ και αφήντς με
[ντό θα ’ίνουμαι;]
Εγώ εσέν εγάπεσα
[ν’ αϊλί εμέν]
και μαχ̌αιρι͜άν μη δί’ς με
[ντό θα ’ίνουμαι;]

Ελάστα όλα̤ τα μέρι͜α μουν
[ν’ αϊλί εμέν]
εσένα αραεύω
[ντό θα ’ίνουμαι;]
Ὰμα πουδέν ’κ’ ευρίεσαι
[ν’ αϊλί εμέν]
και την ψ̌η μ’ πουγαλεύω
[ντό θα ’ίνουμαι;]