Έλα, αρνί μ’, ας σα μακρά

Έλα -ν-, αρνί μ’, ας σα μακρά,
[ν’ αϊλί, ξαν ν’ αϊλί!]
έλα ας σην ξενιτεία
[έλα, έλα, πουλί μ’, λέγω σε/
φύγον κι έλα, πουλί μ’, μετ’ εμέν]
Τ’ ομμάτα̤ μ’ αραεύ’νε σε
[ν’ αϊλί, ξαν ν’ αϊλί!]
και τρώγω την καρδία μ’
[έλα, έλα, πουλί μ’, λέγω σε/
φύγον κι έλα, πουλί μ’, μετ’ εμέν]

Πολλά καράβα̤ έρχουνταν
[ν’ αϊλί, ξαν ν’ αϊλί!]
ας σα μακρά τα ξένα 
[φύγον κι έλα, πουλί μ’, μετ’ εμέν/
έλα, έλα, πουλί μ’, λέγω σε]
Τερώ πουθέν ’κ’ ελέπω σε
[ν’ αϊλί, ξαν ν’ αϊλί!]
και κλαίγω για τ’ εσένα
[έλα, έλα, πουλί μ’, λέγω σε/
φύγον κι έλα, πουλί μ’, μετ’ εμέν]

Αρνί μ’, σ’ όρωμα μ’ είδα σε
[ν’ αϊλί, ξαν ν’ αϊλί!]
σ’ αποψεζ’νόν τη νύχταν
[έλα, έλα, πουλί μ’, λέγω σε/
φύγον κι έλα, πουλί μ’, μετ’ εμέν]
Εσ’κώθα απάν’ κι ετέρεσα
[ν’ αϊλί, ξαν ν’ αϊλί!]
εσέναν πουθέν ’κ’ είδα
[έλα, έλα, πουλί μ’, λέγω σε/
φύγον κι έλα, πουλί μ’, μετ’ εμέν]