Μάνα, εσέν εγνώρτσα

Μάνα, εσέν τσ̌αΐζω σε
γιατί εσέν εγνώρτσα
Σον πόνο μ’ έσ’νε γιατρικόν,
σα τέρτι͜α μ’ η εβόρα

Μάνα, τσ̌αΐζω και ’κι ακούς,
μάνα, εσέν τσ̌αΐζω
Ερρώστεσα σα ξένα απέσ’
και πώς θα ταγιανίζω;

Μάνα, έχασα την ηχρά μ’,
έχασα τη λαλία μ’
Ερρώστεσα σα ξένα απέσ’,
σο τσ̌όλ’ την ξενιτείαν

Μάνα, ’κι αντέχω, ’κ’ επορώ,
θα λύουμ’ ας σον πόνον
Τον πόνον τη παιδί’ εξέρτς
κι εσύ λαρώντς α’ μόνον